Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

WARREL DANE - 'I see the world is dead, I am betrayed'


Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2017

 

 

 

warrel dane I see the world is dead, I am betrayed
(στίχος από το Dead Heart In A Dead World)

 

Δυστυχώς, πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Πρέπει να το δούμε ρεαλιστικά και ορθολογιστικά. Είμαστε στα τέλη του 2017. Η rock μουσική υπάρχει 60 χρόνια, η metal μουσική σχεδόν 50, και τα πιο βασικά υποϊδιώματα της metal μουσικής πλησιάζουν τα 40. Και φυσικά, η πλειοψηφία όλων αυτών, υπακούνε στο “sex, drugs & rock n roll”. Οι λόγοι, πολλοί και διαφορετικοί. Αλλά, πολλοί υπακούνε στο αρχετυπικό αυτό τρίπτυχο. Σε αυτό, προσθέστε και ανίατες ασθένειες. Και έτσι, συμπληρώνεται μία μακρά και μακάβρια λίστα. Malcolm Young, Chuck Mosley, Martin E. Ain, Tom Petty, Eric Eycke, Eric Kvortek, Dave Z., Chester Bennington, Chris Cornell. Και, σε αυτή την λίστα, μπήκε από χτες το πρωί και ο Warrel Dane.

Γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1961 στο Seattle των ΗΠΑ. Αν και για την παιδική του ηλικία και τα εφηβικά του χρόνια δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα, αυτό που σίγουρα ξέρουμε είναι πως κάποια στιγμή στα σχολικά και ακαδημαϊκά χρόνια, έλαβε κλασική παιδεία ως τραγουδιστής. Χαρακτηρίζεται ως φυσικός βαρύτονος, παρά τις απίστευτες νότες που κατέγραψε στην δισκογραφία του.

Η πρώτη του «επαγγελματική» δουλειά, ήταν με τους Serpent’s Knight, στους οποίους προσχώρησε το 1983. Ένα heavy/power metal συγκρότημα από το Seattle. Μαζί τους ηχογράφησε ένα demo και τον μοναδικό full length δίσκο που κυκλοφόρησαν την ίδια χρονιά. Οι ικανότητές του εμφανίστηκαν σε μία πολύ άγουρη μορφή σε αυτόν το δίσκο. Από την μπάντα αποχώρησε το 1985, χωρίς να γνωρίζουμε περαιτέρω πληροφορίες και λεπτομέρειες.

Μερικούς μήνες αργότερα σχημάτισε τους Sanctuary μαζί με τους Lenny Rutledge (κιθάρες), Sean Blosl (κιθάρες), Jim Sheppard (μπάσο) και Dave Budbill (drums). Μετά από ένα demo το 1986, το συγκρότημα του οποίου ηγείται ο Dane, υπογράφει συμβόλαιο με την Epic Records το 1987. Και την επόμενη χρονιά, κυκλοφορούν το συγκλονιστικό ντεμπούτο τους, Refuge Denied, σε παραγωγή Dave Mustaine (Megadeth). Ο δίσκος σημείωσε μεγάλη επιτυχία, ιδιαίτερα σε underground κύκλους, και έφερε αρκετή «τοπική» δημοσιότητα στους Sanctuary. Κυρίως, όπως φαντάζεται κανείς, στους κύκλους του thrash metal, που έπαιζαν οι Sanctuary.

Δύο χρόνια αργότερα, βγαίνει ο δεύτερος δίσκος του σχήματος, Into The Mirror Black. Ένας ακόμα εκπληκτικός δίσκος, με τον Dane να ωριμάζει «μέρα με τη μέρα» τόσο σε επίπεδο στίχων, όσο και σε επίπεδο ερμηνειών. Για πολλούς ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος είναι αξεπέραστος, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι ο δεύτερός τους δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τον πρώτο.

Σε αυτό το σημείο, πρέπει να επισημανθούν δύο ιδιαίτερα σημαντικές λεπτομέρειες. Και για τους δύο δίσκους, οι Sanctuary είχαν κανονίσει το 20% από τις πωλήσεις τους να δωρίζονται για την προστασία κακοποιημένων παιδιών. Μπορεί να μην έχουμε πολλές (ή και καθόλου) πληροφορίες για τα παιδικά χρόνια του Dane, αλλά αυτή η απόφαση τους από το 1988, μας οδηγεί σε κάποιες υποθέσεις που δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως παράλογες.

Μετά την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου τους, ο Blosl αποχωρεί από το συγκρότημα, και την θέση του παίρνει ο Jeff Loomis. Όμως, το συγκρότημα έχει προβλήματα με την εταιρεία, που προσπαθεί να σπρώξει τον ήχο του σχήματος περισσότερο προς τη grunge. Μην ξεχνάμε πως είμαστε στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90, και στο Seattle εντοπίζεται η κοιτίδα της grunge μουσικής. Mother Love Bone, Nirvana, Pearl Jam και Soundgarden προέρχονται από την ίδια πόλη με τον Warrel Dane. Μετά από ένα χρονικό διάστημα που οι Sanctuary είχαν μπει στον πάγο, το 1992 ανακοινώθηκε επίσημα και οριστικά η διάλυση του συγκροτήματος.

warrel dane 1

Από το 1991 όμως, ο Dane, μαζί με τους Loomis και Sheppard, είχαν δημιουργήσει το επόμενο συγκρότημά τους, τους Nevermore. Ο ήχος είχε απομακρυνθεί από το thrash των Sanctuary, και επενδύοντας περισσότερο στις τεχνικές και συνθετικές ικανότητες του Loomis, έτεινε πολύ περισσότερο προς το progressive metal.

Με τους Nevermore ο Dane έζησε τις μεγαλύτερες δόξες. Ειδικά η τριλογία κυκλοφοριών Dreaming Neon Black, Dead Heart In A Dead World και Enemies Of Reality, εγκαθίδρυσε τους Nevermore ως μία σταθερή δύναμη στο χώρο του progressive metal, και της επανάκαμψης του thrash metal (με την ονομασία New Wave Of American Heavy Metal). Παρατηρώντας όμως τους τίτλους των δίσκων, αλλά και των τραγουδιών, σε συνδυασμό με τους στίχους, μπορούμε να διακρίνουμε ότι ο Dane ταλαιπωρείται ψυχολογικά. Η σχέση του με το αλκοόλ είναι σε επίπεδο «ο κόσμος το έχει τούμπανο, κι εμείς κρυφό καμάρι». Και, από το 2008 περίπου και μετά, ο ίδιος δεν το κρύβει. Απλά δηλώνει ότι προσπαθεί να επιβληθεί αυτός στο πρόβλημα, και όχι το πρόβλημα σε αυτόν. Άλλωστε, το πρώτο βήμα για την οριστική αντιμετώπιση ενός προβλήματος, λένε πως είναι η αναγνώριση του προβλήματος.

Το 2011 ο Loomis αποχωρεί από το συγκρότημα, λόγω «προσωπικών και μουσικών διαφορών» όπως ανακοινώθηκε. Μαζί του, αποχωρεί και ο drummer Van Williams. Ο δε Warrel Dane μαθαίνει ότι πάσχει από Διαβήτη Τύπου 2. Ψάχνει να «κρυφτεί» και επαναφέρει στο προσκήνιο τους Sanctuary. Αρχικά, για κάποιες ζωντανές εμφανίσεις. Όπως έχει γίνει σε πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις, η χημεία επανεμφανίζεται μεταξύ των παλιών φίλων, και το 2014 οι Sanctuary επανέρχονται και δισκογραφικά με το The Year The Sun Died.

Όμως, από το 2011 έχει δηλώσει ότι «δεν θεωρώ ότι οι Nevermore έχουν πεθάνει». Απλά συμπληρώνει «θα είναι δύσκολο να κάνω έναν καινούριο δίσκο με τους Nevermore χωρίς τον Jeff (Loomis)». Οπότε, οι συζητήσεις μεταξύ οπαδών για το επερχόμενο reunion, δίνουν και παίρνουν. Οι Sanctuary συνεχίζουν τις live εμφανίσεις, και το Σεπτέμβριο του 2016 σε συνέντευξή του, ο Dane δηλώνει ότι ενδέχεται ο επόμενος δίσκος των Sanctuary να λέγεται Dead Again. Παράλληλα, ανακοίνωσε την συλλογή Inception, που θα περιλάμβανε παλιά demos και ακυκλοφόρητες μίξεις. Πράγματι, αυτή η συλλογή κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2017.

Τους τελευταίους μήνες ο Dane βρισκόταν στο São Paulo όπου δούλευε για το δεύτερο solo δίσκο του (μετά το Praisies To The War Machine που είχε κυκλοφορήσει το 2008). Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, τις τελευταίες μέρες είχε ξεκινήσει να γράφει τα φωνητικά πάνω στα σχεδόν έτοιμα τραγούδια. Στις 13 Δεκεμβρίου όμως, τα προβλήματα υγείας και καταχρήσεων από τα οποία είχε ταλαιπωρηθεί πολλά χρόνια, επέφεραν το μοιραίο αποτέλεσμα. Μία καρδιακή ανακοπή, που μέσα σε πολύ λίγα λεπτά του αφαίρεσε τη ζωή.

Ο Warrel Dane ήταν, και θα παραμείνει μέσα από το έργο του, ένας από τους πιο εκφραστικούς ερμηνευτές στη metal μουσική. Τα Battle Angels, Future Tense, Die For My Sins, Sanctuary καθώς και η τρομερή διασκευή στο White Rabbit των Jefferson Airplane από τους Sanctuary, μαζί με τα Narcosynthesis, Believe In Nothing, Enemies of Reality και This Godless Endeavor από τη δισκογραφία των Nevermore, θα υπάρχουν πάντα για να δείχνουν ένα μικρό ποσοστό από τις σκέψεις που «ταλαιπωρούσαν» το μυαλό του Dane. Για πάντα.


του Μάρκου Σκυριανού