Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

TOP 15 - Βρετανικοί punk δίσκοι


Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 2017


 

vretanikoi punk diskoi

 

Σιγά σιγά τελειώνει το 2017 και γιορτάζουμε 40 χρόνια από την έκρηξη της punk, το 1977. Έτος που ακούστηκαν για πρώτη φορά οι The Clash, οι Ramones, οι Sex Pistols, οι The Damned και οι λοιποί «πατριάρχες» του πρώτου καθαρά πολιτικού μουσικού ρεύματος και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Η αρχική σκέψη ήταν μια λίστα για τους 15 καλύτερους punk δίσκους χωρίς τους γεωγραφικούς περιορισμούς του τίτλου, αλλά τόσο οι διαφορές ανάμεσα στις σκηνές του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών, όσο και το γεγονός ότι θα χάνονταν πολλά αξιόλογα albums μπροστά στα «υπερκλασικά», με ανάγκασε να τα χωρίσω. Ξεκινώντας από τη βρετανική σκηνή σε αυτό το άρθρο και τελειώνοντας στο επόμενο με την αμερικανική. Πάλι για λόγους «οικονομίας», να σημειωθεί πως απουσιάζουν σκηνές που ταυτίστηκαν με την punk, όπως η Oi! σκηνή (πχ. Sham 69), οι new wave μπάντες (πχ The Only Ones), οι pub rock καλλιτέχνες (πχ Ian Dury) αλλά και τα συγκροτήματα που ανήκαν στη mod σκηνή (πχ The Jam), για τα οποία θα μιλήσουμε άλλη φορά. Οπότε σηκώστε μοϊκάνα, βάλτε τις αρβύλες σας, κοτσάρετε 2 παραμάνες και ξεκινάμε…



15. The PartisansThe Partisans (1983)

The Partisans - The Partisans


Ξεκινάμε από το Bridgend της Ουαλίας και τους The Partisans, οι οποίοι αν και ενεργοί από το 1978 (όντες 14 χρονών), κυκλοφόρησαν τον ομώνυμο δίσκο τους το 1983, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Παρά τις εμφανείς επιρροές από συγκροτήματα του πρώτου κύματος punk, φλερτάρει με την Oi! και το αποτέλεσμα είναι μια ακριβής χαρτογράφηση της πρόσληψης της punk από τους Βρετανούς εφήβους κατά την πρώτη πρωθυπουργία της Θάτσερ. Γονική πίεση, ριζοσπαστισμός και ACAB. Πολύ ACAB.

Το τραγούδι: 17 Years of Hell και μπαίνει αυτόματα σε όλες τις λίστες ενηλικίωσης.


14. X-Ray Spex – Germ Free Adolescents (1978)

X-Ray Spex – Germ Free Adolescents


Ο πρώτος (και μοναδικός έως το 1995) δίσκος των X-Ray Spex είναι αναμφίβολα ένα από τα σημαντικότερα punk albums όλων των εποχών. Οι ύμνοι που ξεπήδησαν από αυτό παίζουν μεγάλο ρόλο σε αυτό, αλλά εκ των υστέρων μπορούμε να δούμε την εξίσου μεγάλη σημασία τόσο της προσθήκης του σαξόφωνου σαν οργανικό κομμάτι μιας punk μπάντας, αλλά και για την επιλογή της Poly Styrene ως frontwoman σε μία ανδροκρατούμενη σκηνή. Η επιστροφή τους σχεδόν 20 χρόνια αργότερα ήταν μάλλον απογοητευτική, σε βαθμό που πολύς κόσμος δεν αναγνωρίζει το Conscious Consumer ως κομμάτι της ιστορίας των X-Ray Spex.

Το τραγούδι: Identity γιατί μια ακρόαση αρκεί για να το τραγουδάς όλη μέρα.



13. The UndertonesThe Undertones (1979)

The Undertones – The Undertones

Ok, η Βόρειος Ιρλανδία δεν είναι στη Βρετανία, είναι όμως στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από εκεί κυκλοφόρησαν οι The Undertones το ομώνυμο ντεμπούτο τους, που με επιρροές που ξεκινάνε από την αμερικανική proto-punk σκηνή και απλώνονται μέχρι τους  The Beatles, καταλήγουν σε μια σαφώς πιο pop εκδοχή της punk, χωρίς όμως να ξεφεύγουν ούτε από τα ιδανικά της, ούτε από τα βασικά χαρακτηριστικά του ήχου της. Ο πρώτος δίσκος τους φιγουράρει σε κάθε λίστα με τους «καλύτερους δίσκους» είτε των ‘70s, είτε της punk, είτε της Βρετανίας κοκ. Όσο περνούσαν τα χρόνια, η επιτυχία τους συρρικνωνόταν μαζί με την επιρροή της punk, μέχρι που διαλύθηκαν το 1983, για να ξαναενωθούν το 1999 και να συνεχίσουν μια αρκετά αδιάφορη πορεία.

Το τραγούδι: Teenage Kicks ως ένα από τα πιο ευχάριστα punk τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ.



12. The Rezillos – Can’t Stand the Rezillos (1978)

he Rezillos – Can’t Stand the Rezillos


Οι The Rezillos είναι μια κλασική ιστορία συγκροτήματος από το πρώτο κύμα της punk. Ξεκίνησαν λίγο πριν το 1977, κυκλοφόρησαν έναν υπέροχο δίσκο και μετά διαλύθηκαν, αλλά επανενώθηκαν κάπου το 2000 χωρίς κανένα λόγο. Το Cant Stand the Rezillos όμως διαφοροποιείται από την έντονη διάθεση χρήσης χιούμορ για να σκιαγραφήσει τις punk ανησυχίες, αλλά και την αισθητική πέρα από τα όρια του ρεύματος. Ίσως σ’ αυτό έπαιξε ρόλο και ότι ήταν φοιτητές της Καλών Τεχνών του Εδιμβούργου… ίσως.

Το τραγούδι: Η διασκευή του Somebodys Gonna Get Their Head Kickedin Tonight των Fleetwood Mac, επειδή έπαιζε στο Jackass.



11. Ultravox! – HaHaHa! (1977)

Ultravox! – HaHaHa!


Πριν οι Ultravox απωλέσουν το θαυμαστικό από το όνομά τους και το γυρίσουν στο Vienna και το Dancing With Tears in my Eyes, έπαιζαν punk. Από τους τρεις πρώτους δίσκους τους που κυμαίνονται σε αυτό το ύφος, ξεχωρίζει ο δεύτερος, το HaHaHa!, ο οποίος θεωρείται «κλειδί» στην γέννηση του new wave. Χορευτική διάθεση, synthesizer σε καίρια σημεία, με το σεξ και την αποξένωση του ατόμου να είναι τα κυρίαρχα μοτίβα, δίνοντας παράλληλα σε τραγούδια όπως το Hiroshima mon Amour τα πατήματα για την μεταστροφή τους λίγα χρόνια αργότερα.

Το τραγούδι: Το τραγούδι που αν το άκουγες σε ένα punk πάρτι θα ρωτούσες τον dj ποιο είναι. Το Frozen Ones είναι.


10. U.K. Subs – Brand New Age (1980)

U.K. Subs – Brand New Age


Μπαίνοντας στη δεκάδα, ξεκινάει το «βαρύ πυροβολικό» και τα υπερκλασικά. Μόλις 30 λεπτά χρειάστηκε ο δεύτερος δίσκος των U.K. Subs για να μείνει χαραγμένος στην μνήμη όποιου τον άκουσε. Βαθιά πολιτική ανάλυση στους στίχους και riff-άκια που κρατάνε την προσοχή σου ό,τι κι αν κάνεις. Η δυστοπία που αναγνωρίζουν στην αγγλική κοινωνία της εποχής, τα τραγούδια του Brand New Age προδιαγράφουν την επερχόμενη δεκαετία στο Νησί, ακριβέστατα. Και μέσα σε αυτά τα χρόνια θα χαρακτηριστούν «προφητικά», όσο οι Subs θα συνεχίσουν μια πλούσια πορεία.

Το τραγούδι: Warhead που έμελλε να γίνει ο αντιπολεμικός ύμνος για τα Φόκλαντ λίγα χρόνια αργότερα και σημάδεψε ολόκληρες γενιές.


9. The Damned – Damned Damned Damned (1977)

The Damned – Damned Damned Damned


Δύσκολη η επιλογή του καλύτερου δίσκου των The Damned, ενός συγκροτήματος που άλλαξε πολλές φορές τον ήχο του, χωρίς ποτέ να παράξει κάτι κακό, αλλά πάντα έμειναν στη σκιά των υπόλοιπων μεγάλων συγκροτημάτων της εποχής. Λόγω έτους, αλλά και λόγω των δύο τεράστιων επιτυχιών New Rose και Neat Neat Neat. Μία ακρόαση πιστεύω αρκεί για να πειστεί οποιοσδήποτε για τη σημασία του στη διαμόρφωση αυτής της μουσικής, αλλά και των λοιπών προκειμένων αυτού που ονομάζουμε punk. Να σημειωθεί ότι ήταν ο πρώτος full length δίσκος που κυκλοφόρησε punk συγκρότημα στο Ηνωμένο Βασίλειο (18/2/1977).

Το τραγούδι: Επίσης δύσκολη επιλογή ανάμεσα στα 2 single του album αλλά κερδίζει στο νήμα το New Rose χωρίς κάποιο επιχείρημα. Κερδίζει στην καρδιά μου. Ναι, αυτό.


8. WirePink Flag (1977)

Wire – Pink Flag


Τα «δεκάρια» δεν μπαίνουν εύκολα. Κάτι σημαίνει λοιπόν όταν τα μαζεύει σα φιστίκια από κάθε πιθανό κριτικό ή περιοδικό. Ωστόσο, παρά την κριτική του επιτυχία, το ντεμπούτο των Wire, δεν πήγε ιδιαίτερα καλά στις πωλήσεις. Κατάφερε όμως να γίνει σημείο αναφοράς στην παγκόσμια μουσική ιστορία, καθώς με τον ιδιαίτερο ήχο, τις ακόμα πιο βρώμικες κιθάρες, τον ακόμα πιο γρήγορο ρυθμό και τα μονοκόμματα φωνητικά, έθεσε τις βάσεις για ολόκληρο το hardcore punk.

Το τραγούδι: Mannequin γιατί «τα πρότυπα ομορφιάς, όμορφα καίγονται».


7. The Adverts – Crossing the Red Sea with the Adverts (1978)

The Adverts – Crossing the Red Sea with the Adverts


Οι Adverts δεν έχουν μεγάλη δισκογραφία – μόλις δύο LPs στα 4 χρόνια ιστορίας τους. Πρόλαβαν όμως να αφήσουν το όνομά τους φαρδύ πλατύ ανάμεσα στις σπουδαιότερες punk μπάντες των ‘70s. Τα θρυλικά κομμάτια τους είναι πάμπολλα και όλα συμπεριλαμβάνονται στο Crossing the RedSea, το οποίο με τη σειρά του δικαιολογεί πλήρως την κατά τα άλλα τετριμμένη φράση «πρέπει να το ακούσεις πριν πεθάνεις». Μελετώντας εκείνη την εποχή στην ιστορία της Ευρώπης, αυτό το album είναι ένα ντοκουμέντο.

Το τραγούδι: Gary Gilmores Eyes επειδή αξίζει μια ματιά η ιστορία του Gary Gilmore.


6. The StranglersRattus Norvegicus (1977)

The Stranglers – Rattus Norvegicus


Πριν μεγαλουργήσουν κατά τη δεκαετία του ’80 στη new wave, οι Stranglers είχαν κάνει μια σύντομη μα τεράστιας σημασίας (και επιτυχίας) εκκίνηση από την punk σκηνή. Ο πρώτος τους δίσκος, που κουβαλάει την ταξινομική ονομασία του καστανού αρουραίου, έγινε πλατινένιος και ένα “instant classic”, γνωρίζοντας στον κόσμο την ιδιοφυία του Greenfield στα πλήκτρα και του Burnel στο μπάσο, καθώς και την λατρεμένη φωνή του Cornwell που έμελλε στα επόμενα χρόνια να συνοδεύσει αμέτρητες επιτυχίες.

Το τραγούδι: Walking on the Beaches, Looking at the Peaches.


5. Buzzcocks – Another Music in a Different Kitchen (1978)

Buzzcocks – Another Music in a Different Kitchen


Το συγκρότημα που αν δεν δεις το όνομά του γραμμένο, θα καταλάβεις κάτι που θα θυμίζει Βάσκους. Χωρίς όμως να έχει οποιαδήποτε σχέση. Η αλήθεια είναι πως κανένα από τα albums των Buzzcocks δεν ξεχώρισε, μα έγιναν γνωστοί για το έργο τους ως σύνολο –και τα single-άκια τους. Αν εξαιρέσουμε λοιπόν το Singles Going Steady, γιατί είμεθα τίμιοι, ο πιο ολοκληρωμένος δίσκος τους, είναι το Another Music in a Different Kitchen με μεγάλη διαφορά από το follow-up Love Bites του –θρυλικού- Ever Fallen in Love. Μαζί με τους Ramones, οι Buzzcocks μέσα από αυτούς τους δίσκους καθιέρωσαν το δίλεπτο pop-punk της «μιας δήλωσης». Από το Orgasm Addict μέχρι το Beat on the Brat, μια μοϊκάνα δρόμος.

Το τραγούδι: What Do I Get? από τις επανεκδόσεις, καθώς δεν συμπεριλήφθηκε στο αρχικό album. Αν το απορρίψουμε γι’ αυτό το λόγο, τότε το I Dont Mind ως το ιδανικό soundtrack στον πιο περίεργο μπαροκαβγά.


4. Generation XGeneration X (1978)

Generation X – Generation X


Ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος του Billy Idol (πριν τη solo καριέρα) είναι γεμάτος, είναι σχεδόν αρχετυπικός punk. Γρήγορες κιθάρες, το μπάσο σε ρόλο πρωταγωνιστή και τα πρώτα ίχνη αυτοαναφορικότητας σε μια παράδοση που θα κρατήσει χρόνια με το One Hundred Punks. Στη συνέχεια, οι Gen X θα στραφούν στο shock rock και τη rockabilly, μαλακώνοντας αρκετά τον ήχο τους και λίγο αργότερα θα διαλυθούν. Ωστόσο, το ντεμπούτο τους είναι ένα κλασικό “must” της σκηνής και παραμένει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της καριέρας του Idol.

Το τραγούδι: Το Youth Youth Youth που πλάθει μοναδικά εικόνες εφηβικού ξύλου για χαζούς (και όχι) λόγους.


3. Stiff Little Fingers – Inflammable Material (1979)

Stiff Little Fingers – Inflammable Material


Η αγαπημένη αναφορά του Rob από το High Fidelity παίρνει σάρκα και οστά πολύ πριν γίνει βασική επιρροή των Green Day. Ο πρώτος –και πιο εμβληματικός- δίσκος των Βορειοϊρλανδών βρίθει από τσατισμένα φωνητικά που προσκαλούν στη διαρκή επανάσταση. Το Inflammable Material πέρα από την προφανή μουσική του αξία, μπορεί να αναγνωστεί και ως ένα μανιφέστο του συγκροτήματος, με την άποψή του για πληθώρα ζητημάτων -από την εφηβική ζωή μέχρι τη μουσική βιομηχανία και από την αστυνομική βία μέχρι την προτροπή για το απόλυτο DIY.

Το τραγούδι: State of Emergency για την απίστευτη μπασογραμμή και την κιθάρα που την ακολουθεί.


2. Sex Pistols – Nevermind the Bollocks, Here’s the Sex Pistols (1977)

Sex Pistols – Nevermind the Bollocks, Here’s the Sex Pistols


Για τους Sex Pistols τα έχουμε ξαναπεί σε προηγούμενη λίστα. Άλλωστε δεν υπάρχουν και πολλά να ειπωθούν. Ή μάλλον υπάρχουν πάρα πολλά που μπορούν να ειπωθούν. Λογοκρισία ακόμη και για το “bollocks”, τολμηρές θεματικές για την αγγλική κοινωνία των ’70s (βλ. God Save the Queen), αστικοί θρύλοι (και πραγματικότητες) για το Sid Vicious και ένας δεύτερος δίσκος που ποτέ δεν ήρθε. Άλλωστε, εκεί βρίσκεται η αλήθεια.

Το τραγούδι: Anarchy in the UK
. Χωρίς πολλά πολλά.


1. The ClashLondon Calling (1979)

The Clash – London Calling

1 ώρα και 5 λεπτά δε φαίνονται αρκετά για τον τρίτο δίσκο των The Clash. Ο ένας πολιτικός ύμνος μετά τον άλλον και από την εποχή των παγετώνων του Λονδίνου, στις ισπανικές βόμβες της εμφυλιακής Ανδαλουσίας. Punk αισθητική στην ουσία της, που μπλέκει τη rockabilly με τη rocksteady, τη reggae και ένα σωρό άλλα είδη, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που μπορεί να ικανοποιήσει και με το παραπάνω, τον πιο σκληρό κριτή. Και με όλα αυτά, δεν μπορώ παρά να ρωτήσω… «Ήτανε punk κύριε Πάνο; Ο ορισμός του punk κυρία μου

Το τραγούδι: Δύσκολη επιλογή και αφήνοντας απ’ έξω προσωπικές συμπάθειες, δεν μπορεί να είναι κάτι εκτός του London Calling

.

του Δημήτρη Φαληρέα