Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

Best 10 - SIVERT HOYEM


Τρίτη 21 Νοεμβρίου 2017

 

sivert hoyemΦωτογραφία: Έφη Τράιτσε



20 χρόνια Sivert Høyem. Τόσα μέτρησα. Από το ξεκίνημα του με το πολυσυζητημένους Madrugada και την παράλληλη δημιουργία των The Volunteers με τους οποίους κυκλοφόρησε ένα album, έως την solo επιτυχημένη καριέρα του και τη δημιουργία μίας ακόμη ολοκαίνουριας μπάντας, τους Paradise. 20 χρόνια είναι πολλά. Διψήφιος αριθμός album, πολλά video clips, αμέτρητες συναυλίες, αξέχαστοι στίχοι, απερίγραπτες συγκινήσεις, ασταμάτητη δημιουργικότητα. Πάνω απ’ όλα όμως, απεριόριστη αγάπη για την Ελλάδα. Από κάθε φάση της μουσικής πορείας του έχω κάτι να θυμηθώ και έχω κάτι κρατήσει. Είτε είναι στίχος, είτε μελωδία, είτε setlist από κάποιο live, είτε ασπρόμαυρη φωτογραφία με την φιγούρα του. Η φωνή του επιβλητική, τα τραγούδια του σκοτεινά, η μουσική πορεία του τόσο μεγάλη και ουσιαστική που πραγματικά τον κατατάσσω στην κατηγορία καλλιτεχνών που αφήνουν το σημάδι τους ως διαχρονικοί. Και η έννοια «διαχρονικός» εδώ και καιρό στο μουσικό στερέωμα έχει αρχίσει να εκλείπει. Οι θαυμαστές, όχι απλά έχουν δείξει την λατρεία τους στους Madrugada που χαρακτηρίζουν τόσο έντονα την καριέρα του Sivert Høyem, αλλά έχουν αγκαλιάσει κάθε νέα προσπάθεια στην solo πορεία του παρά το ότι δυσκολεύτηκαν πολύ να ξεπεράσουν την διάλυση των προαναφερθέντων. Εν αναμονή λοιπόν των επικείμενων συναυλιών του στην Ελλάδα με τους Paradise, διαλέγω και σας προτείνω 10 αγαπημένα τραγούδια μου από την αρχή της καριέρας του μέχρι σήμερα.



10. Goodbye 21st Century (Paradise EP - Yellow – 2017)

Όντας και εγώ ζωντανή απόδειξη της αγάπης και του αγκαλιάσματος κάθε νέας προσπάθειας του Νορβηγού, δεν υπήρχε περίπτωση να μη συμπεριλάβω το τραγούδι που ήδη με κέρδισε με τον φρέσκο ήχο του που φωνάζει «Νέο ξεκίνημα». Κυκλοφόρησε ως single προετοιμάζοντας το έδαφος για την κυκλοφορία του Yellow (EP), της πρώτης δημιουργικής απόπειρας των Paradise και ομολογώ πως ήταν ευχάριστη έκπληξη. Rock, δυναμικός και εκρηκτικός ήχος. Μπλέκει το παρόν με το παρελθόν, το σύγχρονο με το κλασικό. Και αυτή η κιθάρα στο τέλος…..!!!



9. Strange Colour Blue (Madrugada LP - Industrial Silence – 1999)

Κάτι παραπάνω από πεντάλεπτη σκοτεινή διαδρομή σε κάποιο παρανοϊκό μυαλό το τραγούδι. Αυτό τουλάχιστον νιώθω ακούγοντάς το. Επηρεασμένη ίσως από το γεγονός πως είναι από τα τραγούδια που έχουν επενδύσει μουσικά επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς «10η Εντολή», χάριν της οποίας ουκ ολίγοι Έλληνες έμαθαν την ύπαρξη των Madrugada. Με όποιον τρόπο όμως και να έχει μάθει κανείς αυτό το τραγούδι, σίγουρα είναι καθηλωτικό, δεδομένου μάλιστα πως μας γυρνάει στο 1999 και στο πρώτο album του συγκροτήματος αποδεικνύοντας με τι ποιότητα και ταλέντο εξοπλίστηκε το ξεκίνημά τους.



8. Moon Landing (solo LP - Moon Landing – 2009)

Μετά την διάλυση των Madrugada, ο Sivert Høyem κάνει τη δική του solo προσσελήνωση και μας ταξιδεύει με πιο ανάλαφρο και εύπεπτο ήχο με το συγκεκριμένο τραγούδι. Ακούω κι εγώ Moon Landing λοιπόν και προσγειώνομαι όπου θέλω, όπου μου αρέσει και σίγουρα με ένα πλατύ και αυθόρμητο χαμόγελο ειδικά τραγουδώντας στίχους όπως “For now I’ve had enough from you, I’m done and so are you!”. Plus one στο τραγούδι γιατί μεταφέρει λιτά και απέριττα το μήνυμα πως ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει το δικό του μέσο διαφυγής για οπουδήποτε.



7. What’s on Υour Μind? (Madrugada LP - Madrugada - 2008)

Το αγαπημένο μου ίσως από την τελευταία παραγωγή του Høyem με τους Madrugada (και λέω ίσως γιατί υπήρξε έντονη «μάχη» με το Honey Bee). Αποφεύγοντας να γίνω γραφική και να αναφερθώ σε ό,τι στιγμάτισε τη διάρκεια και ολοκλήρωση της δημιουργίας αυτού του album, θα σταθώ στο πόσο λυπητερή και ταυτόχρονα ζωντανή μπαλάντα είναι το What’s on Your Mind? Αυτή η φωνή πια! Τραγουδάει; Απαγγέλει; Ψάχνει απάντηση σε ερωτήματα; Δεν ξέρω τι προσπαθεί να κάνει. Ξέρω όμως πως ραγίζει καρδιές.



6. Sleepwalking Μan (solo LP - Lioness – 2016)

Πιάνο, μελωδία και μεγάλες αλήθειες. “People scare me more than pain…” Κάτι ανάμεσα σε νανούρισμα και εξομολόγηση βαθύτερων συναισθημάτων θα προσθέσω επίσης. Και για πολλοστή φορά κρατώντας την λέξη «Αριστούργημα» ως κοινό παρονομαστή στα σχόλια των ακροατών κάτω από το συγκεκριμένο video, αναρωτιέμαι γιατί αυτός ο καλλιτέχνης δεν έχει τη θεαματική ανταπόκριση που του αρμόζει για τόσο ποιοτικές παραγωγές;



5. Give It A Whirl (solo LP - Long Slow Distance – 2011)

Κάτι λιγότερο από 6 λεπτά τραγούδι και εύχεσαι να μπορούσες να το ακούσεις τόσο δυνατά χωρίς να σου κάνουν παρατήρηση οι γείτονες. Ξεκάθαρα από τα αγαπημένα μου γιατί σε κάθε συναυλία είναι αφορμή να μην έχω φωνή την επόμενη μέρα.



4. Görlitzer Park (solo LP - Endless Love – 2014)

Για τις ερμηνευτικές ικανότητες του Sivert Høyem τα έχουμε ξαναπεί. Αυτό το τραγούδι λοιπόν τις αποδεικνύει και τις αναδεικνύει. Ωμή αλήθεια οι στίχοι και τα ξεσπάσματα τόσο αληθινά που θέλοντας και μη, ταυτίζεσαι.



3. Hands Up - I Love You (Madrugada LP - The Nightly Disease – 2001)

Και από εδώ μέχρι την κορυφή απλά χαμός. Είναι τα τραγούδια που πάντα με δυσκολεύουν να εκφράσω με λόγια γιατί τα ξεχωρίζω και γιατί τα προτείνω. Πλέον ακατάλληλο τραγούδι όταν δεν είσαι στην καλύτερη σου φάση. Δε γλιτώνεις δάκρυ και δε γίνεται να μη θυμηθείς όποιον/α σε έχει βασανίσει. Επιλεγμένο από το δεύτερο κατά σειρά album των Madrugada το οποίο θεωρείται από τα πλέον «καταθλιπτικά» και σκοτεινά. Γιατί άραγε;



2. The Kids Are on High Street (Madrugada LP - The Deep End – 2005)

Από τα τραγούδια που ακούς δυνατά στα αυτοκίνητο ενώ οδηγείς ή περπατώντας βράδυ με ακουστικά στα αυτιά σου. Τραγούδι που μπορεί να μπει άνετα στην playlist σου όταν ταξιδεύεις και γενικότερα αλλάζεις μέρη. Σε κάνει να νιώθεις ήρωας του δρόμου μαζί με εκείνα τα παιδιά που περιγράφει. Μου μεταφέρει κάτι ανάμεσα σε αίσθημα επιβίωσης αλλά και τάσεις φυγής. Αυτά και μόνο μου αρκούν για να το ξεχωρίσω τόσο. Από τα λατρεμένα του κοινού γι’ αυτό και το ακούς συνήθως στο encore των συναυλιών παίρνοντας τη χαρά να νιώσεις τον Sivert σε απόσταση αναπνοής μιας και πλησιάζει το κοινό επικίνδυνα όμορφα!



1. Majesty (Madrugada LP - Grit – 2002)

So Am I…Good or bad..?” Θυμάμαι την πρώτη φορά που το άκουσα βλέποντας ταυτόχρονα το video clip ξημερώματα σε κάποιο μαγαζί με οθόνη προβολής. 2009 ήταν νομίζω. Θυμάμαι και κάθε επόμενη φορά που το άκουγα στο ίδιο μαγαζί κολλώντας στην οθόνη και αναρωτιόμουν γιατί δεν το ήξερα νωρίτερα. 2017 πλέον και κάθε φορά τα ίδια καταστροφικά συναισθήματα μόλις ακούω την αρχική μελωδία και στίχο. Αδιαμφισβήτητα το καλύτερο όλων από τις παραγωγές του Høyem έως σήμερα κατά την άποψη μου. Γιατί δεν ξεθώριασε και ούτε πρόκειται. Σου κόβει τα πόδια στο δευτερόλεπτο και κάνει την καρδιά σου να θέλει να εκραγεί σαν να το ακούς κάθε φορά πρώτη φορά. Τόσο μαγευτική μπαλάντα και τόσο άμεση. Μαγεία απλά. Και μεγαλείο όπως και ο τίτλος της άλλωστε.



Περιμένοντας λοιπόν να ακούσω τον Sivert Høyem με τους Paradise live στην χώρα μας στις επικείμενες συναυλίες τους, σας αποχαιρετώ με αγαπημένους στίχους από Majesty.

But in my mind, I could still climb inside your bed
and I could be victorious, still the only man to pass through the glorious arch of your head



της Γεωργίας Κρεωνίδου