Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

WINTERSUN - The Forest Seasons


Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2017

 

wintersun - the forest seasonsWINTERSUN
The Forest Seasons
Symphonic Melodic Death Metal
Nuclear Blast
Φινλανδία

Tracklist:
01. Awaken From The Dark Slumber (Spring) (14:41)
02. The Forest That Weeps (Summer) (12:18)
03. Eternal Darkness (Autumn) (14:08)
04. Loneliness (Winter) (12:54)







Είθισται, ο τρίτος δίσκος ενός συγκροτήματος να είναι ο πιο κρίσιμος για την πορεία αυτού. Είναι ο make-it-or-break-it. Και αν σκεφτούμε μερικά μεγάλα συγκροτήματα, ο τρίτος δίσκος τους ήταν ο πιο σημαντικός (ενδεικτικά, αναφέρω το Master Of Puppets των Metallica). Οι Wintersun όμως αποφάσισαν πριν από αρκετό καιρό να κάνουν μία συγκεκριμένη κίνηση που έβαλε πολύ κόσμο σε σκέψεις σχετικά με πάρα πολλά θέματα.

Αλλά, σε πρώτη φάση, ας ασχοληθούμε λίγο με το δίσκο. Όπως θα έχετε δει, αποτελείται από 4 τραγούδια, που η μέση τους διάρκεια είναι κάπου στα 13 λεπτά. Αυτό είναι το πρώτο ρίσκο που παίρνει το συγκρότημα. Γιατί σε ένα album οι λίγες συνθέσεις με μεγάλες διάρκειες προκαλούν πολλές φορές στον ακροατή απώλεια συγκέντρωσης. Οι «πληροφορίες» που μπορεί να περιέχονται μέσα σε 13 λεπτά μουσικής σε αυτό το είδος της metal μουσικής, μπορεί να γίνουν υπερβολικές. Γι αυτό αυτές οι διάρκειες προτιμώνται από doom και drone συγκροτήματα. Στήνουν ατμόσφαιρες, και «προσφέρουν» πολύ λιγότερες λεπτομέρειες στον ακροατή.

Στο παραπάνω στοιχείο, προσθέστε και το γεγονός ότι κάθε μία από αυτές τις συνθέσεις (μου μοιάζει λίγος ο όρος «τραγούδι») είναι επηρεασμένες από μία από τις τέσσερις εποχές. Και μάλιστα, ανάμεσα στις επιρροές του το συγκρότημα αναφέρει και τον Antonio Vivaldi, και το έργο του Le Quattro Stagioni (μτφ: Οι 4 εποχές). Πρέπει όμως να αναφερθεί ότι οι στίχοι των Wintersun δεν έχουν καμία άμεση σύνδεση με τις εποχές. Αντιθέτως, διατηρούν τη δική τους και κλασική (πλέον) θεματολογία τους.

Καταλαβαίνετε ότι ένα album, που είναι γραμμένο και στημένο με (κάποιες) αρχές κλασικής μουσικής, δεν είναι «του πεταματού». Μπορεί σε κάποιους να μην αρέσει αυτό το είδος metal μουσικής, αλλά δεν μπορεί κανείς να το χαρακτηρίσει ως «κακό» ή κάτι αντίστοιχα αρνητικό. Υπόκειται στο προσωπικό γούστο του καθενός η αποδοχή του. Προσωπικά θέλω να εστιάσω στο γεγονός ότι δεν αποφεύγουν το «λάθος» που ανέφερα πιο πάνω. Οι πληροφορίες και οι λεπτομέρειες που «περιέχονται» σε κάθε μία από τις 4 συνθέσεις, είναι πάρα πολλές. Και χάνεται λίγο το κέντρο. Μέσα σε αυτό, μπορείτε να ακούσετε τα πάντα: power metal περάσματα, επιρροές από ανατολίτικη μουσική, blastbeats με τα σχετικά growls/shrieking vocals, επικά heavy σημεία με ξεκάθαρα anthem-ικό στήσιμο, ατμόσφαιρες από κινηματογραφικά soundtracks. Πραγματικά, σχεδόν τα πάντα.

Κάπου όμως εδώ, πρέπει να εξερευνήσουμε το rabbit hole που υπάρχει «γύρω» από αυτόν το δίσκο. Κατ’ αρχάς, ενώ το συγκρότημα έχει ένα πλήρες line-up, όλα τα όργανα εδώ είναι παιγμένα από τον Jari Mäenpää. Οι Teemu Mäntysaari (κιθάρες) και Jukka Koskinen (μπάσο) συνεισφέρουν μόνο φωνητικά. Ο δε Kai Hahto (drums) δεν εμφανίζεται πουθενά. Πέραν των προαναφερθέντων, υπάρχουν και πολλοί guest που συνεισφέρουν φωνητικά στις χορωδίες και μόνο. Οπότε, σαν προσωπικός δίσκος του Jari Mäenpää μοιάζει. Κάτι που είχε συμβεί μόνο στο debut της μπάντας.

Το θέμα όμως που απασχόλησε τον κόσμο πριν την κυκλοφορία του, είναι η crowd funding καμπάνια που έκαναν οι Wintersun. Μέσω αυτής, θέλουν να συγκεντρώσουν 750,000€ για να χτίσουν το δικό τους, πλήρως ιδιόκτητο, studio. Ούτως ώστε να μπορέσουν να γράφουν και να κυκλοφορούν τους δίσκους τους πιο συχνά από ό,τι έχουν κάνει μέχρι τώρα. Το «πρόβλημα» εντοπίζεται στο γεγονός ότι από μία συνέντευξη του 2014 του Mäenpää, καθώς και το video που έβγαλαν για αυτήν την καμπάνια, φαίνεται ο The Forest Seasons να είναι ένας διεκπεραιωτικός δίσκος. Χρησιμεύει ως δόλωμα. Είναι ο δίσκος πάνω στον οποίο βασίζεται η καμπάνια τους, είναι ο δίσκος που κυκλοφορεί η Nuclear Blast, και από την καμπάνια δεν μπορεί να διεκδικήσει λεφτά η εταιρεία μιας και δεν αφορά την κυκλοφορία του δίσκου αυτού αλλά για το χτίσιμο ενός studio. Με μακρινό στόχο, την κυκλοφορία ενός επόμενου δίσκου. Μήπως λοιπόν, με αυτόν τον τρόπο οι ίδιοι οι Wintersun υπονομεύουν το υλικό τους;

Γιατί όμως έχουν όλα αυτά να κάνουν άμεσα με τον δίσκο και αναφέρονται στην κριτική του; Γιατί ανάλογα με την επιτυχία του εγχειρήματος των Wintersun, η ιδέα μπορεί να φανεί στο μέλλον (άμεσο και μακρινό) θελκτική σε μικρού βεληνεκούς ή καινούρια συγκροτήματα, και έμμεσα να συντελέσουν σε μία πλαστή διαχρονικότητά του.


 

του Μάρκου Σκυριανού