Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

WATAIN - Trident Wolf Eclipse


Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2018

 

watain - trident wolf eclipseWATAIN
Trident Wolf Eclipse
Black Metal
Century Media Records
Σουηδία

Tracklist:
1. Nuclear Alchemy (03:08)
2. Sacred Damnation (04:41)
3. Teufelsreich (04:26)
4. Furor Diabolicus (4:43)
5. A Throne Below (4:09)
6. Ultra (Pandemoniac) (4:01)
7. Towards The Sanctuary (4:54)
8. The Fire Of Power (4:38)

 




Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και το αλύχτισμα του λύκου για να κυκλοφορήσουν οι Watain το νέο τους album. Οι Σουηδοί φέτος κλείνουν 20 χρόνια παρουσίας και ανά 3-5 χρόνια είναι συνεπείς δισκογραφικά. Άφησαν το προηγούμενο album να αναπνεύσει σαν ένα καλό κρασί, και μετά από καιρό έπιασαν να γράψουν.

Αυτός είναι ο έκτος συνολικά δίσκος των Σκανδιναβών black metallers, και δεύτερος στη Century Media μετά το αμφιλεγόμενο και πειραματικό The Wild Hunt. Προσωπικά παραδέχθηκα τους Watain με την προηγούμενή τους δουλειά, διότι έδειξαν ένα ασυμβίβαστο πρόσωπο παρότι μεταπήδησαν σε μια νέα εταιρεία. Συνήθως οι μπάντες που υπογράφουν σε μια νέα, μεγαλύτερη εταιρεία, ακολουθούν μια ασφαλή οδό δημιουργικά και καλλιτεχνικά. Όχι όμως οι Watain.

Στο φρεσκότατο Trident Wolf Eclipse η ακραία τριάδα επέλεξε να προχωρήσει με τις 3 λέξεις – σύμβολα που συνόδευαν την μπάντα από την αρχή της. "Οι τρεις λέξεις είναι τα τρία σύμβολα των Watain και φυσικά εξηγούν περιληπτικά τη φύση της μπάντας αλλά και του album", τονίζει ο frontman και μπασίστας των Watain, Erik Danielsson (Ε.) σε συνέντευξή του. Αυτά τα 3 σύμβολα χαρακτηρίζουν το artwork το οποίο είναι γκρίζο, παγερό, και σε κάνει να νιώθεις πως περπατάς σε απειλητικά και εχθρικά μονοπάτια.

Έτσι ακριβώς είναι η ατμόσφαιρα στο Trident Wolf Eclipse. Το album περιβάλλεται από μια αύρα νοσηρότητας και τρόμου. Έχει μια ατμόσφαιρα απειλητική σα να σε παρακολουθεί μια αγέλη λύκων στην οροσειρά του Τσέλσεν. Παικτικά οι αναφορές στους μεγάλους του είδους (Hellhammer, Bathory, Mayhem) είναι παρούσες όπως και σε πιο σύγχρονα ιερά τέρατα της συνομοταξίας (Dissection). Επίσης το album έχει μια old school thrash προσέγγιση για το extreme black metal είδος του.

Είναι μεν λυσσαλέο με αρκετά blast beat, όμως η μπάντα φροντίζει να μην κουράζει τον ακροατή χρησιμοποιώντας mid μέρη και κοψίματα. Αυτές οι αλλαγές ταχύτητας μόνο συν είναι για το δίσκο.

Τα Ultra (Pandemoniac) και A Throne Bellow ξεφυσάνε παγωμένη νορβηγίλα, αλλά είναι τα μόνα αφού το σουηδικό αίμα των Watain επικρατεί. Και η αλήθεια είναι πως δύσκολα βαριέσαι κάτι που έχει Σουηδική σφραγίδα. Αυτό που μου άρεσε και το επικρότησα αλλά δυστυχώς το εντόπισα σπάνια στο album είναι μερικά synths (;;) που έφτιαχναν την ατμόσφαιρα μιας ταινίας τρόμου. Προσωπικά θα με ιντρίγκαρε να το ακούσω λίγο πιο συχνά.

Ο E. στα φωνητικά από τη μία φτύνει με μίσος τους στίχους και από την άλλη διηγείται με στόμφο και Σκανδιναβική υπερηφάνεια τις ιστορίες – ακάνθινα στεφάνια που "στολίζουν" τα τραγούδια. Το line up είναι σταθερό από την αφετηρία της μπάντας και αυτό το δέσιμο βγάζει μάτια. Επίσης αυτό που βγάζει μάτια είναι και η διάθεση για κάτι μη-ριζοσπαστικό. Καινοτομίες δεν υπάρχουν σε αυτό τον ηχητικό όλεθρο. Ελπίζω αυτή η κατεύθυνση να μην επιβλήθηκε στη μπάντα μετά τις αμφισβητούμενες κριτικές του The Wild Hunt.  

Όλα αυτά λοιπόν βρίσκονται κάτω από την "ομπρέλα" μια παραγωγάρας. Έτσι όπως το λέω. Καθαρή σύγχρονη παραγωγή που κάνει λίγο πιο ήπιο το αποτέλεσμα. Φυσικά η σκοταδίλα και η σκατοψυχιά συνεχίζουν να υφίσταται, αλλά το απόσταγμα είναι λίγο πιο "ζαχαρωμένο", έχει ένα πιο εκλεπτυσμένο στυλ. Άποψή μου είναι πως ένα "παρθένο" αυτί σε τέτοια extreme ακούσματα πρέπει να ξεκινάει από album όπως το Trident Wolf Eclipse που έχουν γυαλισμένη – με την καλή έννοια – παραγωγή. Οι συνθέσεις των Watain έχουν ένα έντονο old school συναίσθημα όμως με μια σύγχρονη και 10's προσέγγιση.  

Καλύπτει τους fans του extreme ήχου αλλά και αυτούς που τώρα κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο χώρο. Για το τέλος σας προτείνω να αποκτήσετε την έκδοση που περιέχει για κλείσιμο το Antikrist Mirakel το οποίο είναι το ιδανικό fade out. Πικρό, αργό και ψυχρό, ίσως δείχνει το δρόμο για την επόμενη δημιουργία των Watain. Κανείς δεν ξέρει γιατί πολύ απλά με τους Watain ποτέ δεν ξέρεις τι θα ακούσεις.




του Γιώργου Γράντη