Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

TOP 15 - Αμερικανικοί punk δίσκοι


Τετάρτη 11 Απριλίου 2018

 

amerikanikoi punk diskoi


Συνεχίζοντας στα βήματα της προηγούμενης λίστας, σε αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε τα 15 καλύτερα albums της αμερικανικής punk σκηνής, από τη δεκαετία του ’70, μέχρι και τα ‘00s. Μια παράδοση με πολλά παρακλάδια, θα συναντήσουμε συγκροτήματα ska-punk, hardcore punk, μέχρι και το pop-punk του ’90. Από τη λίστα μας όμως θα απουσιάσουν τα ιερά τέρατα της proto-punk σκηνής (Stooges, MC5, New York Dolls κλπ) ως ένα εντελώς αυτόνομο ρεύμα με ξεκάθαρα και δικά του χαρακτηριστικά, καθώς και συγκροτήματα που φλερτάρουν έντονα με το grunge και τη γενιά αυτή, όπως οι Fugazi και οι Mudhoney.




15. Social Distortion – Sex, Love and Rock ‘n’ Roll (2004)

social-distortion-sex-love and rock n roll


Ξεκινάμε με την πιο πρόσφατη συμμετοχή, το comeback των Social Distortion μετά από 8 χρόνια δισκογραφικής απουσίας. Αρχικά σχεδιασμένο για follow up στο White Light, White Heat, White Trash, αλλά η solo καριέρα του frontman, Mike Ness, εν τέλει το καθυστέρησε αρκετά. Σε μεγάλο βαθμό αφιερωμένο στον αποθανόντα κιθαρίστα του συγκροτήματος, Dennis Danell, είναι ένας όμορφος δίσκος, που μπορεί να λειτουργήσει ευχάριστα, πέρα από τις επιτυχίες του και θεωρείται ίσως η πιο ώριμη δουλειά των Social Distortion.

Το τραγούδι: Reach for the Sky καθώς αυτό τους ξαναέβαλε στο χάρτη, ίσως πιο δυναμικά από ό,τι είχαν μπει ποτέ.


14. Rancid - …And Out Come the Wolves (1995)

rancid-and-out-come-the-wolves


Δεν υπάρχει παιδί των ‘90s που να μην αναγνωρίζει τις μελωδίες του Time Bomb και του Ruby Soho και αυτό λέει πολλά για τον τρίτο δίσκο της ska punk μπάντας από την California. Η θητεία των Armstrong και Freeman στους Operation Ivy είναι πιο ξεκάθαρη από κάθε άλλο δίσκο των Rancid, με την ska να πρωταγωνιστεί (ίσως ακόμη και «καταχρηστικά» σε ορισμένα τραγούδια), ενώ η συμβολή του στην αναγέννηση του punk στις ΗΠΑ των ‘90s θεωρείται ζωτικής σημασίας. Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι ιστορίες γύρω από το album, από την κόντρα αρκετών μεγάλων δισκογραφικών (για να κερδίσει τελικά η Epitaph), μέχρι τις αναφορές στο Basketball Diaries του Jim Carroll.

Το τραγούδι: Ruby Soho γιατί βρωμάει καλοκαίρι και μοϊκάνες.


13. NOFX – Punk in Drublic (1994)

nofx-punk-in-drublic


Είναι πολύ δύσκολο να διαλέξεις τον καλύτερο δίσκο των NOFX και αν τελικά κερδίζει το Punk in Drublic, είναι στα σημεία. Σημεία όχι εννοώντας την απίστευτη τριάδα LinoleumLeave it AloneDon’t Call Me White (που παίζει κι αυτή ρόλο), αλλά ένα σύνολο με τόσο καλή συνοχή που ποτέ δεν κατάφεραν να αναπαράγουν ξανά σε τέτοια επίπεδα, αλλά και τα τραγούδια που ποτέ δεν έγιναν εφτάιντσα, μα κλέβουν την παράσταση, όπως το The Cause. Οι πολιτικές και κοινωνικές αλήθειες που κυριαρχούν στη δισκογραφία των NOFX, χέρι χέρι με την αυτοαναφορικότητα και το punk lifestyle του ’90, καταλήγουν σε 35 λεπτά καθαρής ΟΜΟΡΦΙΑΣ.
+1 για το λογοπαίγνιο στον τίτλο.

Το τραγούδι: Linoleum για τη λανθάνουσα μελαγχολία στη φωνή του Fat Mike που δίνει ένα επίπεδο πέρα από τα επικά drums.


12. Germs – (GI) (1979)

germs-g


Για τους Germs τα έχουμε πει ξανά σε παλαιότερο άρθρο. Η πορεία του αμερικανικού punk θα ήταν εντελώς διαφορετική εάν δεν υπήρχε ο –μοναδικός – δίσκος τους. Ήταν αυτός που διαφοροποίησε τον ήχο της Αμερικής, από εκείνον της Ευρώπης και έθεσε τις βάσεις για τον ήχο των Minor Threat, των Black Flag ή αργότερα των Pennywise. Όσο για το πανέμορφο artwork του, δεν είναι δύσκολο να εντοπιστούν οι παραλλαγές του, 40 χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Από τους De Staat, μέχρι γνωστό brand προφυλακτικών που το όνομα του δεν είναι UNO.

Το τραγούδι: Lexicon Devil (και σε αυτή τη λίστα) γιατί “gimme gimme your hands/ gimme gimme your minds”.


11. Green Day – Dookie (1994)

green-day-jookie


Do you have the time, to listen to me whine…”.
Κάπου εδώ νομίζω θα μπορούσε να τελειώσει η περιγραφή του Dookie, αλλά είμεθα επαγγελματίες οπότε θα αραδιάσουμε μια/δυο προτάσεις ακόμα, για τα μάτια του κόσμου – τα δικά σας ντε! Αν λοιπόν οι Rancid και οι Offspring έστρεψαν το ενδιαφέρον ξανά στο punk και αν οι Bad Religion έπεισαν και τους πλέον δύσπιστους παρελθοντολάγνους, τότε οι Green Day το έκαναν cool. Και αυτός ο δίσκος είναι ο μισός λόγος. Από το εξώφυλλο που το μόνο που θα μπορούσε να το κάνει πιο ‘90s θα ήταν ο Beavis και ο Butthead να κάνουν skate, μέχρι τραγούδια που παραμένουν εφηβικοί ύμνοι 25 χρόνια μετά όπως το Longview ή το When I Come Around, πρόκειται για ένα album – σταθμό στην μουσική ιστορία.

Το τραγούδι: Basket Case. Ποιο άλλο;


10. Descendents – Milo Goes to College (1982)

descendents-milo-goes


«Έλα μωρέ, αυτό με το εξώφυλλο που μοιάζει με το Φίντο Ντίντο» είναι μάλλον το πιο γνωστό όνομα του πρώτου full LP των Descendents, εμπνευσμένο από την απόφαση του τραγουδιστή Milo Aukerman να αφήσει το συγκρότημα για να σπουδάσει (και η καρικατούρα είναι ο ίδιος). Μια μίξη hardcore punk και μελωδικών στοιχείων σε «χαζά ερωτοτράγουδα» είναι η ενσάρκωση της καλιφορνέζικης DIY σκηνής των early ‘80s και παραμένει ένα από τα βασικότερα εισιτήρια προς την κατανόησή της.

Το τραγούδι: Hope ως το πιο ενδεικτικό των παραπάνω.


9. Bad Religion – Stranger Than Fiction (1994)

bad-religion-strange-than-fiction


Μπορεί να λείπουν πολλές από τις μεγάλες επιτυχίες των Bad Religion, αλλά ο 8ος δίσκος τους, ίσως παραμένει ο πιο σημαντικός τους – και ίσως αυτό είναι θέμα timing σε μεγάλο βαθμό. Χωρίς να αλλάξουν πολλά στον ήχο ή τον (πάντα καυστικό και ειλικρινή) στίχο τους, όμως με ένα κοινό πλέον έτοιμο να αγκαλιάσει αυτά τα στοιχεία, αλλά και το φλερτ τους με το hard rock. Η πρώτη τους κυκλοφορία με την Atlantic Records λοιπόν, όχι μόνο στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και άνοιγμα σε mainstream κοινό με το ραδιοφωνικό Infected, αλλά και με μια ανεκτίμητη προσφορά στην αναβίωση του hardcore punk ήχου, σαν εναλλακτική στις σαφώς πιο χαβαλεδιάρικες μελωδίες του τρίτου κύματος της ska και την πρόσληψή του από το punk.

Το τραγούδι: η παραλλαγή του γνωστού τραγουδιού του King Crimson, ως 21st Century Digital Boy και το ρεφρέν που με τους στίχους του σπάει κόκκαλα.


8. Bad Brains – Bad Brains (1982)

bad-brains


Το αγαπημένο “yellow tape” από το οποίο μπορεί να απουσιάζει ο μεγάλος ύμνος των Bad Brains, I Against I, αλλά και πάλι, πρόκειται για ένα δίσκο που δύσκολα συγκρίνεται με κάποιον άλλο. Πολιτικός στίχος, hardcore heavy-metal-ίζουσες κιθάρες με διάθεση για σολαρίσματα και η πρώτη φορά που η punk συναντά το hip hop και τη reggae με αποτέλεσμα μαγικό στον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο του συγκροτήματος από την Washington. Για περισσότερες πληροφορίες εντός.

Το τραγούδι: Banned in D.C. ως το έτερον ήμισυ του I Against I.


7. The Dictators – Bloodbrothers (1978)

the-dictators-bloodbrothers


Η πιο rock-n-roll-ική συμμετοχή της λίστας έρχεται σε ευθεία αντιδιαστολή με το πρώτο κύμα της βρετανικής punk και είναι ίσως ο πιο ξεκάθαρος «κρίκος» ανάμεσα στις επιρροές που γέννησαν την αμερικανική punk (πχ MC5) και τον αργότερα πλήρως διαμορφωμένο και διαφοροποιημένο ήχο της, όπως θα τον δούμε λίγα χρόνια αργότερα στους Black Flag. Όπως επίσης είναι και ένα album που προτείνεται ανεπιφύλακτα σε κάποιον που κάνει τα πρώτα του βήματα προς αυτή την μουσική κατεύθυνση.

Το τραγούδι: Faster and Louder. Για την uncredited συμμετοχή του Springsteen.


6. The Offspring – Smash (1994)

the offspring-smash


Δύσκολη απόφαση ανάμεσα στο Smash και το όλη-μου-η-εφηβεία Americana, αλλά όπως είπαμε, είμεθα επαγγελματίες και η τελική επιλογή έγινε βάσει βαρύτητας στη σκηνή και στο γενικότερο μουσικό στερέωμα. Και εκεί κερδίζει το Smash κατά κόρον. Από το υποτιμημένο μα υπέροχο Genocide, μέχρι το υπερ-hit Self Esteem, έστρωσε το δρόμο που θα ακολουθούσε ο τελευταίος «σκληρός» δίσκος τους, Ixnay on the Hombre, αλλά και η αρτιότητα και η συνέπεια του Americana. Μπορεί να αντιπαθείς τους The Offspring, δεν μπορείς να αντιπαθείς το Smash.

Το τραγούδι: Bad Habit. Με τα άμεσα αναγνωρίσιμα Come Out & Play και Self Esteem δεν έλαβε ποτέ την αναγνώριση που του άξιζε, αλλά παραμένει ό,τι πιο punk έγραψε ποτέ η παρέα του Dexter, μακριά από την American Pie στροφή που πήραν από το 2000 και μετά.


5. Black Flag – Damaged (1981)

black-flag-damaged

 

Ίσως από τους σημαντικότερους δίσκους όχι μόνο της punk, αλλά ολόκληρης της δεκαετίας του ’80, ένα album που ενσάρκωσε πλήρως το θυμό του περιθωρίου της προ Reagan-ικής (και Reagan-ικής) περιόδου προς μια εποχή κοινωνικής και οικονομικής αστάθειας. Το Damaged εκτός από τον καλύτερο hardcore punk δίσκο όλων των εποχών, είναι ένα ντοκουμέντο – μανιφέστο μιας γενιάς που μέσα στον απόλυτο αποκλεισμό της, κατάφερε όχι μόνο να οραματιστεί, αλλά να δημιουργήσει μια δική της μικροκοινωνία. Κι ας ήταν μια ψευδαίσθηση, ήταν μια πολύ ωραία και αυθεντική ψευδαίσθηση.

Το τραγούδι: Rise Above. Η πρώτη επαφή είναι και η καλύτερη.


4. Adolescents – Adolescents (1981)

adolescents


Το μπλε album (και ντεμπούτο) των Adolescents μπορεί πολύ εύκολα να φιγουράρει στις λίστες με τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών και όπως έχετε καταλάβει, πλέον έχουμε μπει για τα καλά στους θρύλους. Με τραγούδια όπως το Amoeba και το Kids Of The Black Hole (γραμμένο για το διαμέρισμα του Mike Ness των Social Distortion), επιτυγχάνουν μια αμεσότητα προς τον μέσο ακροατή που δύσκολα συναντάει κανείς στην punk. 16 τραγούδια και 35 λεπτά που σε προκαλούν ξανά και ξανά για να τα ξανακούσεις (ναι, ξέρω ότι είναι πλεονασμός, that’s my point – duh!).

Το τραγούδι: Kids Of The Black Hole για ένα από τα καλύτερα riff που έχουν γραφτεί ποτέ.


3. Misfits – Static Age (1978/1996)

the-misfits-static-age


Όσο κι αν αξίζουν και το Walk Among Us, αλλά και το Famous Monsters (γιατί millennials είμαστε και είμαστε κατάπτυστοι), τη θέση την κερδίζει το ηχογραφημένο το 1978 μα δημοσιοποιημένο ολόκληρο το 1996, Static Age. Η γέννηση του horror pop, οι συνεχείς αναφορές στα θρίλερ των ‘60s και η δημιουργία μιας υποκουλτούρας ρομαντικοποιημένων φόνων και κρανίων, πλάι σε γρήγορες κιθάρες και τραγούδια που ακόμα εγείρουν συναισθήματα. Ίσως όχι τα πιο ευγενή, αλλά συναισθήματα νεβερδελές.

Το τραγούδι: Last Caress. Διότι είναι ο ορισμός του ύμνου κυρία μου.


2. Ramones – Ramones (1977)

the-ramones-album


Εδώ δε χρειάζονται πολλές κουβέντες. Δεν υπάρχει πολύς κόσμος που να μην είναι εξοικειωμένος με τον πρώτο δίσκο των Ramones. Ή έστω με κάποια τραγούδια τους. Ή έστω με τις μπλούζες με τα στρασάκια τους. Από το πασίγνωστο Blitzkrieg Bop μέχρι το μελωδικό Havana Affair και από το χαρακτηριστικότατο της λογικής τους I Wanna Be Your Boyfriend, στο πιασάρικο Beat on the Brat, ό,τι χρειάζεται να ξέρει κάποιος για τους Ramones, βρίσκεται σε αυτό το album. Κι αν σ’ αρέσει προχωράς. Αν όχι, πας στο no.1 της λίστας μας.

Το τραγούδι: Beat on the Brat. Γιατί αρέσει μέχρι και στον Morrissey.


1. Dead Kennedys – Fresh Fruit For Rotting Vegetables (1980)

dead-kennedys-fresh-fruit


Θα ήθελα τόσο πολύ να μπορώ να διαλέξω το Give Me Convenience Or Give Me Death, αλλά λογίζεται σαν compilation και ας μην επαναλαμβάνομαι για το τι είμεθα και τι όχι. Αλλά και το Fresh Fruit For Rotting Vegetables, o δίσκος με τον οποίον ο Jello Biafra συστήθηκε στον κόσμο, είναι ένα καθαρό «10». Επιτυχίες; Check. Στίχοι που κανένας άλλος ακόμα και σε punk συγκείμενο δεν τόλμησε να γράψει; Check. Μεγάλο υπόβαθρο στην κάθε λεπτομέρεια; Check. Μουσική που ξεπερνά τα όρια του είδους της και οριακά φτάνει στην καθολική αλήθεια; ΤΣΕΕΕΕΚ!!1!ΕΝΑ1!!

Το τραγούδι: California Über Alles, Holiday in Cambodia, Kill The Poor, I Kill Children, Let’s Lynch the Landlord


του Δημήτρη Φαληρέα