Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA - Amber Galactic


Δευτέρα 10 Ιουλίου 2017

 

The night flight orchestra amber galacticTHE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA
Amber Galactic
Classic Rock
Nuclear Blast
Σουηδία

Tracklist:

01. Midnight Flyer (6:07)
02. Star of Rio (4:34)
03. Gemini (4:18)
04. Sad State of Affairs (4:50)
05. Jennie (4:32)
06. Domino (5:01)
07. Josephine (4:41)
08. Space Whisperer (4:35)
09. Something Mysterious (4:10)
10. Saturn in Velvet (7:26)
11. Just Another Night (4:53)



Μετά τον παρθενικό τους δίσκο το 2012 (Internal Affairs) οι Night Flight Orchestra έπρεπε να αποδείξουν ότι δεν ήταν απλά ένα πυροτέχνημα, πράγμα που έκαναν με το Skyline Whispers του 2015. Ο ήχος τους, αυτή η νοσταλγική λογική του ‘80, τους κατατάσσει σε μία ιδιαίτερη κατηγορία συγκροτημάτων. Η μουσική τους κινείται ανάμεσα σε metal, hard rock ενώ πλησιάζει επικίνδυνα και το AOR. Η Σουηδία μας έχει συνηθίσει να παρουσιάζει κάπως διαφορετικές μουσικές αντιλήψεις και αυτήν τη φορά η μπάντα κινείται σε ήχους που θυμίζουν Police, Styx, Foreigner ακόμα και Supertramp ενώ το συνολικό ηχητικό αποτέλεσμα μόνο επιτυχημένο μπορεί να χαρακτηριστεί.

Το album ξεκινάει με το Midnight Flyer δίνοντάς μας το στίγμα του δίσκου. Σίγουρα ξεχωριστή σύνθεση, που μας εισάγει στο Amber Galactic. Συνεχίζουμε με το Star of Rio με τα γυναικεία backing vocals και το Gemini στο οποίο ο ήχος της κιθάρας φέρνει κάπως σε Andy Summers, ενώ ακροβατεί σε μία disco αίσθηση που αχνοφαίνεται. Ακολουθεί το Sad State of Affairs, μία σύνθεση με αρκετά στοιχεία από Billy Joel (ακόμα και ο τίτλος παραπέμπει εκεί). Συνεχίζει το Jennie θυμίζοντας έντονα Supertramp) και έπεται το Domino, μία σύνθεση που κολλάει στο μυαλό και μας πηγαίνει σε παλιότερα χρόνια, με διαφορετικές μουσικές εικόνες. Σίγουρα έχει τη μουσική λογική του θρυλικού Africa των Τοτο, μίας μπάντας που έχει επηρεάσει τους Night Flight Orchestra.

Την συνέχεια αναλαμβάνει το Josephine, κλασική σύνθεση των eighties με τον Larsson στα keyboards να δίνει τον καλύτερό του εαυτό. Διαφορετική ήχοι στο Space Whisperer. Μας εκπλήσσει ευχάριστα με πιο ακατέργαστα στοιχεία μουσικής που φέρνει προς πιο garage λογικές. Προσωπικά το ήθελα λίγο πιο έντονο… Ακολουθεί το Something Mysterious και το Saturn In Velvet τα οποία κινούνται στην λογική των ‘80s που διακατέχει το album. Ίσως το δεύτερο θα μπορούσε να είναι κάπως πιο συμμαζεμένο. Κλείνοντας, το Just Another Night μας αφήνει με μία αρκετά νοσταλγική αίσθηση.

Γενικά οι Night Flight Orchestra θυμίζουν πολλά και τίποτα συγκεκριμένο. Τα φωνητικά του Björn Strid και οι κιθάρες του David Andersson (με την υποβοήθηση σε αρκετά σημεία από τον Sebastian Forslund) δίνουν έναν ήχο της δεκαετίας του ‘80. Το ρυθμικό τμήμα με τον Sharlee D'Angelo (μπάσο) και τον Jonas Källsbäck στα τύμπανα, απλά εντείνουν αυτήν την αίσθηση, την οποία ολοκληρώνει ο Richard Larsson στα keyboards. Αρκούν όμως όλα αυτά ώστε να γίνει ένας καλός δίσκος;

Προσωπικά πιστεύω πώς ΝΑΙ. Χωρίς υπερβολές στον ήχο και στη μουσική (κάτι που δυστυχώς μας είχε δώσει σε ικανοποιητικές δόσεις αυτή η δεκαετία) οι Night Flight Orchestra φέρνουν εις πέρας την αποστολή τους. Σίγουρα ένας πολύ αξιόλογος δίσκος, ο οποίος θα πρέπει να προσεχτεί ιδιαίτερα σε όσους από εμάς έζησαν στο πετσί τους την δεκαετία των (fuckin’) ‘80s.



του Παύλου Συμεωνίδη