Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

THE CURF - Death And Love


Τρίτη 28 Νοεμβρίου 2017


 

The Curf - Death and Love THE CURF
Death And Love
Doom/Stoner Rock
Fuzz Ink. Records
Ελλάδα

Tracklist:
1. Dark Hado (4:40)
2. Motor Curf (3:11)
3. Let Go (5:13)
4. Smoke Ring (4:55)
5. Order N Sin (5:12)
6. Lunar Air (4:14)
7. 9-6 (3:25)
8. California (3:05)
9. Death And Love (6:20)




Κοντεύει να τελειώσει το 2017 και σκέφτομαι ότι ακόμα δεν έχω ακούσει ένα stoner δίσκο με ένα βρώμικο, βαρύ και ασήκωτο riff. Πολύ καλοί οι Elder (όχι τόσο όσο το προηγούμενο), τα σπάνε και οι Samsara Blues Experiment και οι Mutoid Man αλλά νιώθω ότι λείπει η «σαπίλα» από τη δισκοθήκη μου (οι Monolord όσο τους ακούω από το Youtube δεν με πείθουν για κάποιο λόγο). Έτσι όλα δείχνουν Wizard Bloody Wizard και όσο ο ταχυδρόμος αργεί να φέρει τη πολυπόθητη κόπια, εγώ παθαίνω στερητικό σύνδρομο!

Και ξάφνου, μου αποστέλλεται το αρχείο για κριτική για τους The Curf και το Death And Love. Βλέπω εξώφυλλο, κολλάω. Και νομίζω θα ψαρώσετε όλοι σας. Όμως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. Play γρήγορα για να δω αν εκτός από το περιτύλιγμα έχουμε και περιεχόμενο.

Μόλις έφτασα στο 1:20 από το Dark Hado πήρα κατάμουτρα αυτό που ήθελα. Βαρύ και ασήκωτο riff όπως το ζητούσα και καπάκι έκπληξη τα καθαρά και σκοτεινά φωνητικά του Chris Androvitsaneas. Ok, σοκ! Αναγκαστικά ανεβάζω το volume. Και να μη θες, το χέρι πάει μόνο του σε αυτό. Συνέχεια τι; Απάντηση: Motor Curf και Let Go. Κι άλλο volume. Aρκετό groovάρισμα, ενώ σε αυτό το σημείο δε θέλω να παραλείψω πως θυμίζουν αρκετά Nightstaker σε πιο doom διάθεση. Το Smoke Ring δεν κρύβω ότι θυμίζει αρκετά έντονα την έταιρη αθηναϊκή μπάντα.

Έρχεται όμως το 9-6 και όλα αλλάζουν. Εκεί λες ότι θα καούν τα ηχεία. Αλλά δε σου φτάνει, γιατί θέλεις να χτυπηθείς και το γραφείο (πανάθεμά το) είναι μικρό. Thrash/Punk κατάσταση, ενώ στο κομμάτι έχουμε τη συμμετοχή στα φωνητικά της Nancy Simeonidou (βλ. The Burning Sticks & Immortality) η οποία το απογειώνει!

To ίδιο συμβαίνει και στο California σε πιο αργό tempo, όπου τα φωνητικά τα αναλαμβάνει ο φίλος της μπάντας, Μπαμπάτσος. To Lunar Air πού έχει προηγηθεί έχει όμως πιο χαλαρή και φευγάτη διάθεση και φλερτάρει έντονα με το καλύτερο τραγούδι του δίσκου. Τέλος το ομώνυμο κομμάτι κλείνει και το δίσκο, και ακολουθεί ένα σταθερά doom/psych μονοπάτι.

Δεν μπορώ να πω! Φτάνοντας στο τέλος της ακρόασης για 6-7 φορές, δε μέτρησα για να είμαι ειλικρινής, μπορώ να πω ότι ξεχαρμάνιασα. Τα παιδιά βγάλανε δισκάρα. Τι να λέμε! Κύριοι, όπου βρείτε το CD τους αγοράστε το. Θα παίζει ατελείωτα, στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, παντού. Αν δεν το βρείτε, τουλάχιστον ακούστε το με οποιοδήποτε τρόπο. Αν όχι είστε ασυγχώρητοι. Ασυγχώρητος και εγώ που λόγω δουλειάς δεν παρευρέθηκα στη συναυλία των Stone Jesus, πέρυσι στο Κύτταρο, όπου τα παιδιά έπαιξαν ως support κι έχασα την ευκαιρία να τους ακούσω και να τους γνωρίσω από κοντά. Έχουμε όλοι μια δεύτερη ευκαιρία για να το πράξουμε αυτό, στις 8 Δεκεμβρίου, στο An, όπου θα παίξουν έχοντας ως support τους Sadhus.




του Σπύρου Διαμαντόπουλου