Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

The Cranberries – Μελωδικά Zombies από την Ιρλανδία


Τρίτη 9 Ιανουαρίου 2018



the cranberries


The Cranberries. Ένα συγκρότημα από την Ιρλανδία που όταν ο ακροατής ακούσει το όνομά του θα σου πει αμέσως «αυτοί που λένε το Zombie», τη μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος και ίσως μια από τις μεγαλύτερες της δεκαετίας των ‘90s. Αν όμως σκεφτεί μερικά δευτερόλεπτα θα του έρθουν στο νου και πολλά άλλα τραγούδια του συγκροτήματος, όπως τα Linger, Dreams, Animal Instinct. Τραγούδια που στην πολύχρονη πορεία του συγκροτήματος αγαπήθηκαν και ακούγονται μέχρι και σήμερα το ίδιο ευχάριστα με τη μέρα που πρωτοακούστηκαν, τραγούδια που ακόμα λατρεύεις και αγαπάς. Τραγούδια ντυμένα με την ιδιαίτερη φωνή της Dolores O’ Riordan.

Το συγκρότημα ήταν ιδέα των αδερφών Hogan (Mike-μπάσο, Noel-κιθάρα) οι οποίοι μαζί με τον drummer Fergal Lawler και και τον τραγουδιστή Niall Quinn, το 1989 δημιούργησαν τους Cranberry Saw Us στο Limerick της Ιρλανδίας. Η φυγή όμως του τραγουδιστή τους μερικούς μήνες μετά αναγκάζει τους υπόλοιπους να βάλουν αγγελία για νέο άτομο στο μικρόφωνο αυτή τη φορά όμως γένους θηλυκού. Πού να ήξεραν τι θα επακολουθούσε. Ανάμεσα στα άτομα που ανταποκρίθηκαν ήταν και η Dolores O’ Riordan, η οποία στα πλαίσια της οντισιόν έγραψε στίχους για κάποια demos του συγκροτήματος. Η φωνή της είχε ήδη προκαλέσει εντύπωση και όταν τους παρουσιάζει μια εκδοχή του τραγουδιού Linger κερδίζει τη θέση στο μικρόφωνο. Ηχογραφούν ένα EP με τίτλο Nothing Left At All, το οποίο κυκλοφορεί σε κασέτα και σε μόλις 300 αντίτυπα. Αλλάζουν το όνομα του συγκροτήματος σε The Cranberries και σε συνεργασία με τον manager τους ηχογραφούν μια demo κασέτα, η οποία περιέχει πρόωρες εκδοχές των τραγουδιών Dreams και Linger, και την στέλνουν σε δισκογραφικές καταφέρνοντας να τραβήξουν το ενδιαφέρον πολλών. Υπογράφουν στην Island Records και κυκλοφορούν το πρώτο επίσημό τους EP με τίτλο Uncertain το οποίο έλαβε μέτριες κριτικές οι οποίες οδηγούν σε εντάσεις μεταξύ του συγκροτήματος και του manager τους. Εντάσεις που μεγαλώνουν κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του πρώτου ολοκληρωμένου τους album το 1992, οι οποίες και οδηγούν  στην απόλυση και αντικατάσταση του.

1993. Το συγκρότημα κυκλοφορεί το πρώτο του album με τον -έξυπνο- τίτλο Everybody Else Is Doing It, So Why Can’t We?. Όμως ούτε το single Linger, ούτε το Dreams, το οποίο είχε κυκλοφορήσει ένα χρόνο πριν σαν single, κινούν το ενδιαφέρον του κοινού. Οπότε το album γίνεται δεκτό με μέτριες κριτικές και πωλήσεις. Ένα γεγονός όμως έμελλε να το αλλάξει αυτό. Μετά από μια περιοδεία με τους Suede, το μουσικό κανάλι MTV αρχίζει να μεταδίδει με μεγάλη συχνότητα τα videoclips του συγκροτήματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ανέβουν οι πωλήσεις τόσο των δύο singles όσο και του album τους το οποίο ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του κάνει εκ νέου είσοδο στα Βρετανικά charts πωλήσεων και μάλιστα στην πρώτη θέση κάνοντάς τους έναν από τα μόλις πέντε συγκροτήματα που το έχουν πετύχει ποτέ αυτό στη Μεγάλη Βρετανία! Το ταξίδι τους ξεκινάει και πάλι και μάλιστα με ευνοϊκό άνεμο αυτή τη φορά.

1994. Χρονιά ορόσημο για το συγκρότημα. Αρχές Οκτωβρίου κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος τους με τίτλο No Need To Argue. O καλύτερος δίσκος του συγκροτήματος και αυτός που τους έκανε παγκοσμίως γνωστούς. Τι να πρωτοπούμε; Υπέροχη μουσική, μια Dolores στα καλύτερά της, μαγευτικοί στίχοι, σε ένα σύνολο που θα αφήσει τον ακροατή με μια αίσθηση ευχαρίστησης. Ένας μουσικός οργασμός αυτό το album. Ποιά τραγούδια να πρωτοαναφέρω από αυτή την κυκλοφορία; Το Zombie, το οποίο είναι ένα αντιπολεμικό τραγούδι και ανατριχιάζεις ακούγοντάς το, (και είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος), το I Can’t Be With You, το Ridiculous Thoughts, το Dreaming My Dreams; Όλος ο δίσκος ένα αριστούργημα και όλα τα τραγούδια του αξίζουν αναφοράς. Όποιος το έχει ακούσει με καταλαβαίνει.



1996. Οι The Cranberries κυκλοφορούν το τρίτο album τους με τίτλο To The Faithful Departed. Ένα αδικημένο κατά εμένα album, μιας και ακολουθεί το αριστουργηματικό No Need to Argue, και ο κόσμος περιμένει ανάλογα τραγούδια. Πιο σκληρός ήχος από τον προκάτοχό του, αλλά υπέροχες συνθέσεις και μια θεματολογία για τους ανθρώπους που μας άφησαν να βρίσκεται στους στίχους των τραγουδιών. Ίσως το μοναδικό λάθος τους ήταν που έγραψαν τρία αντιπολεμικά τραγούδια για το δίσκο. Όχι τόσο για τη θεματολογία (τα δύο από τα τρία μάλιστα ήταν πολύ καλά) όσο για το ότι στον κόσμο φάνηκε πως επιχείρησαν να επαναλάβουν την επιτυχία του Zombie. Παρόλα αυτά από πωλήσεις πήγε καλά και παρά τις μέτριες κριτικές τα τραγούδια Salvation, When You’re Gone και Free to Decide ξεχώρισαν και θεωρούνται μέχρι και σήμερα από τα καλύτερα του συγκροτήματος.

1999. Bury The Hatchet. Τέταρτος δίσκος. Ένας αρκετά καλός δίσκος που συνεχίζει την σταθερά καλή πορεία του συγκροτήματος. Περιέχονται τα εκπληκτικά τραγούδια Animal Instict (επιτυχία τους σε αρκετές χώρες ανά τον κόσμο), Promises, Just My Imagination. Ένας δίσκος που άρεσε κατά γενική ομολογία.

2001. Wake Up Αnd Smell The Coffee. Μέτριος δίσκος τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά, με το τραγούδι Analyse να ξεχωρίζει μέσα από αυτόν και ένα από τα δύο (This Is The Day το άλλο) τα οποία μένουν στη μνήμη του κόσμου.

2003. Αφού έχει κυκλοφορήσει ένα best of τον προηγούμενο χρόνο, με δυο νέα τραγούδια να περιέχονται σε αυτό (Stars και New New York) στα τέλη της χρονιάς κι ενώ σχεδιάζουν ηχογραφήσεις για ένα νέο album, ανακοινώνουν πως θα κάνουν ένα διάλειμμα για να ασχοληθούν με προσωπικά θέματα. Ένας όμορφος τρόπος για να ανακοινώσουν πως διαλύονται. Δεν είχαν πει όμως την τελευταία τους... νότα.


the cranberries2

2009. Τα προηγούμενα χρόνια τα μέλη του συγκροτήματος κυκλοφορούν solo δουλειές, όμως το 2009 επεφύλασσε ευχάριστες εκπλήξεις στους οπαδούς των The Cranberries. Αρχικά είδαν το συγκρότημα να επανενώνεται για να γιορτάσει τη βράβευση της Dolores O’ Riordan από τη Φιλοσοφική λέσχη του Trinity College του Δουβλίνου, και έπειτα στα τέλη της χρονιάς, μια ανακοίνωση για επίσημη πλέον επανένωση του συγκροτήματος όπως και για παγκόσμια περιοδεία, κατά την διάρκεια της οποίας, πέρασαν και από τη χώρα μας.

2012. Έπειτα από μια πετυχημένη παγκόσμια περιοδεία και μια περίοδο ηχογραφήσεων οι Ιρλανδοί κυκλοφορούν τον έκτο δίσκο τους με την ονομασία Roses. Ο δίσκος είναι μέτριος και απογοητευόμαστε μιας και περιμέναμε (ίσως αδίκως αλλά έπειτα από τόσα χρόνια «ξηρασίας») κάτι το εκπληκτικό σαν αποτέλεσμα. Και όμως μέσα σε αυτό το δίσκο υπάρχει το διαμάντι Show Me να μας θυμίσει τις παλιές καλές εποχές τους. Ένα τραγούδι για να το «λιώσουμε» στην επανάληψη. Απλά ακούστε το. Η χαρά παραμένει, τα «βατόμουρα» επέστρεψαν.

2017. Ευτυχώς οι δικαστικές διαμάχες μεταξύ της Dolores O’ Riordan και του Noel Hogan (άρχισαν το 2013 και έληξαν το 2015) ανήκουν στο παρελθόν και ο φόβος μιας νέας διάλυσης του συγκροτήματος εξαφανίζεται. Οι The Cranberries κυκλοφορούν ένα best of με επανεκτελέσεις παλαιών επιτυχιών τους σε ακουστική μορφή. Σε αυτό το best of έχουν τρία νέα τραγούδια τους τα οποία είναι απλά τρία διαμάντια. Τρία τραγούδια με νοσταλγικό αέρα, τρία τραγούδια από τους παλιούς καλούς The Cranberries. Why, The Glory, Rupture. Αυτή είναι η επάνοδος που αναμέναμε και όχι το Roses. Ενθουσιασμός στα ύψη μιας και αφήνουν υποσχέσεις για κάτι καλό μελλοντικά.



Λόγω του ότι είμαι μεγάλος θαυμαστής του συγκροτήματος κατέβαλα  τεράστια προσπάθεια να φανώ αντικειμενικός και σε μερικά σημεία να τονίσω και τα κακώς κείμενα στην πορεία των Ιρλανδών και ελπίζω σε μεγάλο βαθμό να το κατάφερα. Όπως και να έχει όμως, οι The Cranberries είναι ένα συγκρότημα που ακούγοντας τη δισκογραφία τους θα ανακαλύψεις τραγούδια τους που θα σε ενθουσιάσουν, θα σε ταξιδέψουν, θα σε προβληματίσουν. Τραγούδια που θα λατρέψεις και θα αγαπάς μέχρι και σήμερα. Μπορεί να μην έγιναν ποτέ το τεράστιο όνομα αλλά έκαναν τη δική τους ξεχωριστή πορεία στο χώρο της μουσικής και θα έχουν πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας. Στην δική μου πάντως σίγουρα. Και μέχρι να ακούσουμε και άλλα όμορφα τραγούδια από τα «βατόμουρα»...

“Oh, my dreams,
It's never quite as it seems,
'Cause you're a dream to me,
Dream to me…

Μιχάλης Μητσόπουλος