Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

STARSOUP - Castles Of Sand


Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2017



Starsoup - Castle of SandSTARSOUP
Castles Of Sand
Progressive Rock
Metalism Records
Ρωσία

Tracklist:
01. The Catcher In The Lie (3:59)
02. Into The Woods (3:51)
03. Brother’s Plea (5:51)
04. Your World Is Dead (5:55)
05. Rumors Of Better Love (3:37)
06. Escapist (3:43)
07. Winter In Shire (2:13)
08. Castle (6:41)
09. The World That Has Moved On (1:35)
10. Light Up The Stars (4:27)
11. Moon On The Shore (4:55)
12. Road To Sunset (3:49)

 


Εδώ έχουμε να κάνουμε με το project του πολυάσχολου κιθαρίστα/τραγουδιστή των Distant Sun, Alexey Markov. Ονομάζεται Starsoup και ήδη έχουν κυκλοφορήσει το ντεμπούτο τους που είναι του 2013 και ονομάζεται Bazaar Of Wonders. Το όνομα Starsoup δεν είναι καθόλου τυχαίο και έχει βάση αφού το δεύτερο συνθετικό είναι η λέξη soup, δηλαδή σούπα. Στη φετινή ηχητική σούπα που ονομάζεται Castles Of Sand, ο Ρώσος προσπαθεί να ρίξει και να ανακατέψει κάποια αγαπημένα του, ως επί το πλείστον, συστατικά.

Ένα πολύ αγαπημένο του συστατικό εδώ πέρα είναι το συναίσθημα, να σφύζουν δηλαδή οι συνθέσεις από συναίσθημα και θεατρικότητα. Εδώ όμως αρχίζουν οι ενστάσεις μου. Η θεατρικότητα νιώθω πως δεν του βγαίνει σωστά, σε κάποια σημεία παραείναι υπερβολική. Στα σημεία που βγάζει επιθετικότητα και μια κάποια αγριότητα στα φωνητικά σαν να rap-άρει, έχουμε ένα μέτριο αποτέλεσμα. Οι καλύτερες στιγμές του album κατά την ταπεινή μου άποψη είναι όταν βάζει μελωδία στις φωνητικές γραμμές και η φωνή του γίνεται πιο γλυκερή. Αλλά και πάλι η εμμονή του στο μπαλαντοειδές ύφος ίσως και στο βωμό της εμπορικότητας, είναι υπερβολική. Στις μπαλάντες βοήθησε και η ικανοποιητική παραγωγή που νιώθω πως στα πιο δυνατά κομμάτια κάπου έπασχε. Το τσουκάλι του δεύτερου album των Starsoup περιέχει και κάποια folk στοιχεία όπως στο Your World Is Dead, αλλά το βασικότερο είναι οι πολλές μπαλάντες οι οποίες συνοδεύονται εν μέρει και από ικανοποιητικά γυναικεία φωνητικά.

Για μένα το καλύτερο τραγούδι του album είναι το Castle, γιατί εκεί δείχνει πως αν έπαιρνε άλλη πορεία το album και γίνονταν πιο ρυθμικό και progressive, τότε το αποτέλεσμα θα ήταν παραπάνω από ικανοποιητικό. Πολλές όμως οι μπαλάντες. Έχει ήσυχα σημεία το Castles Of Sand καθόλη τη διάρκεια, αλλά στο τέλος παραγίνεται το κακό. Συνεχόμενα μπαλαντοειδή κομμάτια ρίχνουν το δίσκο και στο τέλος αφήνουν μια άοσμη εικόνα στον ακροατή, αν δεν έχει κοιμηθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή.




του Γιώργου Γράντη