Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

SPECTRAL HAZE - Turning Electric


Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017



spectral haze turning electricSPECTRAL HAZE    
Turning Electric
Psychedelic Doom/Stoner Rock
Totem Cat Records
Νορβηγία

Tracklist:
01. The Dawn Of The Falcon (4:33)
02. Turning Electric (3:42)

03. Cathexis / Mask Of Transformation (8:32)

04. Ajaghandi (5:04)

05. They Live (7:47)

06. Master Sorcerer (3:21)






Οι Spectral Haze μας έρχονται από το Oslo και το Turning Electric είναι το δεύτερο ολοκληρωμένο τους album. Ο ήχος και το ύφος της μουσικής τους είναι βουτηγμένος στα ‘70s και στις διδαχές των Hawkwind και των Pentagram. Νεότερες επιρροές υπάρχουν και πηγάζουν από τους Monster Magnet και τους συμπατριώτες τους Motorpsycho. Πέραν όμως από αυτές τις επιρροές (και τις ομοιότητες που απορρέουν), η μουσική τους διακατέχεται από ένα έντονο προσωπικό στυλ που τους κάνει να ξεχωρίζουν.

Το Turning Electric περιέχει 6 τραγούδια. Συνθετικά είναι τόσο κοντά το ένα με το άλλο, ώστε θα μπορούσαμε κάλλιστα να μιλάμε για ένα εναίο κομμάτι 33 λεπτών. Παρά το ενιαίο μοτίβο όμως, κάθε μία σύνθεση είναι ξεχωριστή και ιδιαίτερη και δεν υπάρχει καμία υπόνοια επανάληψης. Τα μέλη του συγκροτήματος έχουν κάνει πολύ προσεγμένη δουλειά και έχουν δώσει το 100% του εαυτού τους σε όλους τους τομείς.

Η δε εξαιρετική απόδοση τους σε εκτελεστικό επίπεδο μαρτυρά το πόσο τους αρέσει αυτό που κάνουν. Ο Kristian Valbo (Cëlëstial Cöbra) χτυπάει τα τύμπανα του λες και θέλει να τα σπάσει. Στις κιθάρες, οι Robert Dall Frøseth (Sönik Slöth) και Sondre B. Mæland (Spacewülff) άλλοτε γεμίζουν τα αυτιά μας με λάσπη από τα τα riffs τους και άλλοτε φτάνουν τις χορδές τους στα όρια τους σολάροντας εναλλάξ. Δίπλα τους, ο Andreas Schafferer (Dôômdögg) βάζει στο σύνολο όποια μπάσα συχνότητα άφησαν απέξω οι ήδη μπασαρισμένες κιθάρες. Ταυτόχρονα, ο Mæland τραγουδάει, ή για να το πω πιο εύστοχα, εκτοξεύει με μανία τους στίχους, με το ύφος του να βγάζει και μια punk αισθητική διόλου αταίριαστη με το υπόλοιπο σύνολο.

Αυτός όμως που για μένα ξεχωρίζει πάνω από όλους (και ας με συγχωρήσουν οι υπόλοιποι), είναι ο Kristoffer Momrak (Elêctrïc Stårlïng). Αν όχι ολοκληρωτικά, σίγουρα σε σημαντικό βαθμό το psychedelic/space vibe του δίσκου οφείλεται σε αυτόν. Ε, γιατί όπως και να το κάνουμε είναι διαφορετικό να παίζεις theremin(!). Δεν είναι ούτε πλήκτρα, ούτε φλάουτο (που αυτό είναι και το βασικό του όργανο).

Στη μουσική γειτονιά, τα σπίτια που μένουν το doom και το stoner είναι δίπλα δίπλα και η ψυχεδέλεια μένει στο από πίσω τετράγωνο. Όταν λοιπόν μοιραία συναντηθούν, γίνονται πολύ ωραία πράγματα. Στην περίπτωση των Spectral Haze, αυτά τα ωραία πράγματα ξεκίνησαν με το ντεμπούτο τους το 2014 και σήμερα, τρία χρόνια μετά συνεχίζουν ακάθεκτα στο Turning Electric. Όσοι τους γνωρίζετε, good for you. Απολαύστε το album. Όσοι δεν τους ξέρετε, τρέξτε.




του Λεωνίδα Παπαδόδημα