Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

SAMSARA BLUES EXPERIMENT - One With The Universe


Τρίτη 12 Ιουλίου 2017

 

samsara blues experiment - one with the universeSAMSARA BLUES EXPERIMENT
One With The Universe
Psychedelic/Stoner Rock
Electric Magic Records
Γερμανία

Tracklist:
1. Vipassana (10:43)
2. Sad Guru Returns (7:55)
3. Glorious Daze (6:01)
4. One With The Universe (15:02)
5. Eastern Sun & Western Moon (7:38)









Ας ξεκινήσω ένα trivia για «ψαγμένους». Οι Samsara Blues Experiment έχουν σελίδα στο progarchives.com. Ένα site «εργαλείο» για τους φίλους του progressive rock (και λίγο metal). Ένα site που διαχωρίζει ακόμα και σήμερα το progressive rock σε «σκηνή του Canterbury» (ω, ναι!) και άλλες κατηγορίες. Συμπεριλαμβανομένης της indo-prog/raga rock. Και όμως, σε αυτό το site/portal (έτσι λέγονται κανονικά, αλλά αυτό είναι μία άλλη συζήτηση) υπάρχει σελίδα για τους Samsara Blues Experiment. Αυτό σημαίνει 2 πράγματα. Πρώτον, το βασικό πρόβλημα της progressive rock σκηνής (κι αυτό είναι μία συζήτηση για άλλη φορά). Το δεύτερο είναι η «πέραση» μέχρι και σε περίεργους και δύστροπους ακροατές, όπως αυτοί της progressive rock και metal σκηνής (είμαι μέσα σε αυτούς, ξέρω τι σας λέω).

Τέσσερα χρόνια μετά το Waiting For The Flood του 2013, οι Γερμανοί επιστρέφουν με καινούριο δίσκο (μην πάει ο νους σας στο κακό). Όπως μας είχαν πει και οι ίδιοι και είχαμε ενημερωθεί  σχετικά, ο δίσκος αυτός θα είναι ένα αμάλγαμα των αγαπημένων ήχων των μελών, καθώς και όλων των επιρροών τους. Όπως είναι αναμενόμενο, κάποια πράγματα παραμένουν σταθερά όπως και στην υπόλοιπη δισκογραφία τους. Οι Black Sabbath, οι Kyuss και μία ελεγχόμενη τάση για ατέλειωτα jams είναι μερικά από αυτά.

Ο One With The Universe ανοίγει με το Vipassana. Για να μην ψάχνεστε, η λέξη σημαίνει «να βλέπεις τα πράγματα όπως είναι στην πραγματικότητα». Προφανώς κάτι συγκεκριμένο θα σημαίνει για το συγκρότημα αυτό. Πάντως μετά από μία έξυπνα χτισμένη εισαγωγή (και μερικές υπόνοιες sitar στο βάθος του ήχου), ξεκινάνε τα φωνητικά. Όμως εκεί η μελωδία που τα συνοδεύει είναι μία «χιλιακουσμένη».

Το Sad Guru Returns που έπεται, είναι το πρώτο καλό δείγμα space jam του δίσκου. Εδώ μπορώ να «δω» κι εγώ τις επιρροές από Jimi Hendrix που δηλώνει το συγκρότημα, αν και με σαφέστατη διαφορά το πιο «συμμαζεμένο» της υπόθεσης από τον Μεγάλο. Ο δίσκος συνεχίζει με το Glorious Daze, που δε με συγκίνησε καθόλου. Ένα ψευτο-minimal jam-άρισμα (κι αυτό) που όταν φτάνει να «δέσει», είναι πια αργά. Έχει τραβήξει πολύ και έχει κουράσει τον ακροατή.

Το ομότιτλο του δίσκου έχει διάρκεια 15 λεπτά. Φαντάζεστε τι συμβαίνει, έτσι δεν είναι; Σταθερός ρυθμό στα 4/4 (αλά Pink Floyd), με τη lead κιθάρα να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Τα space rock στοιχεία μπαίνουν με τη χρήση κάποιων εφφέ, και με το «βάθος» στον ήχο της κιθάρας. Το καλό με το συγκεκριμένο είναι ότι παίζει με τις ταχύτητες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην κουράζει, κάτι πολύ σημαντικό για μία σύνθεση 15 λεπτών.

Ο δίσκος κλείνει με το Eastern Sun & Western Moon. Το οποίο μου μοιάζει σαν το μικρό αδερφάκι του προηγούμενου, αλλά με περισσότερους στίχους. Και σε θέματα διάρκειας, ταιριάζει μιας και το τελευταίο τραγούδι του δίσκου διαρκεί 7:38, περίπου τα μισά από το προηγούμενο.

Οι Samsara Blues Experiment ρισκάρουν, αν και κινούνται μέσα στα όρια του είδους τους. Ρισκάρουν γιατί γράφουν μεγάλα σε διάρκεια τραγούδια. Σε αυτά είναι εύκολο να το παρατραβήξεις, να χαθεί το (όποιο) νόημα και να κουράσεις τον ακροατή. Αυτό το αποφεύγουν, ευτυχώς. Όμως, για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να καταλάβω, χάνονται στα μικρότερης διάρκειας τραγούδια, όπως το Colour Daze και ό,τι έγραψα γι αυτό παραπάνω. Τίμια μπάντα, αξιοπρεπής δίσκος. Λίγο παραπάνω προσοχή στις «εύκολες» συνθέσεις. Και σε προσωπικό επίπεδο, λίγο παραπάνω πλήκτρα θα ήθελα.


του Μάρκου Σκυριανού