Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

PANZER - The Fatal Command


Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2017

 

panzer fatal commandPANZER
The Fatal Command
Thrash Metal
Nuclear Blast Records
Γερμανία

Tracklist:
01. Satan's Hollow (4:04)  
02. Fatal Command (4:57)
03. We Can Not Be Silenced (3:32)
04. I'll Bring You The Night (5:29)
05. Scorn And Hate (5:26)  
06. Afflicted (4:42)
07. Skullbreaker (5:44)
08. Bleeding Allies (4:38)
09. The Decline (And The Downfall)  (5:16)
10. Mistaken (4:54)
11. Promised Land (4:21)


Οι Pänzer, ή αλλιώς γνωστοί ως The German Panzer, είναι μια metal μπάντα που δημιουργήθηκε στην Γερμανία το 2014 από τα πρώην μέλη των Accept Stefan Schwarzmann και Hermann Frank. To ίδιο έτος κυκλοφόρησαν το πρώτο τους album με τίτλο Send Them All To Hell μέσω της Nuclear Blast Records και ξεκίνησαν έτσι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την καριέρα τους. Οι Pänzer σήμερα αποτελούνται από τους: Stefan Schwarzmann (ex-Accept – drums), Schmier (Destruction – φωνητικά και μπάσο), Pontus Norgren (Hammerfall – κιθάρα) και V.O. Pulver (Poltergeist, Gurd – κιθάρα). Στις 6 Οκτωβρίου κυκλοφόρησε το νέο τους album The Fatal Command.

Το album είναι πολύ δυνατό, έχει σε όλα τα τραγούδια υψηλή ένταση και γρήγορο ρυθμό που σε κρατάνε «ζεστό» και δραστήριο! Τα φωνητικά είναι σε πολύ καλό επίπεδο, με ωραία ψηλά σημεία και δεύτερες που δίνουν ενέργεια. Τα brutal φωνητικά ειδικά είναι κάτι που το καταφέρνουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, καθώς τα συναντάμε σε αρκετά σημεία. Τα solos στις κιθάρες είναι αρκετά, κάνοντας το δίσκο γεμάτο και πλούσιο από κιθαριστικά σημεία.

Τα τραγούδια τα οποία ξεχώρισα είναι το Satan’s Hollow το οποίο μας υποδέχεται στο δίσκο και μας κάνει να καταλάβουμε γρήγορα πως θα κινηθεί στην συνέχεια, με δυνατό ρεφρέν και γρήγορο ρυθμό που αλλάζει σε κάποια σημεία. Το ομότιτλο Fatal Command το οποίο διαθέτει ένα εξαιρετικό ρεφρέν! Το We Can Not Be Silenced σε συνεπαίρνει με το ρυθμό του και σε κάνει να το αγαπήσεις πραγματικά, ενώ στο Scorn And Hate μου άρεσε πολύ η ιδιαιτερότητα στις διπλές κιθάρες οι οποίες με ταξίδεψαν χρονικά πολύ πίσω στη μουσική. Τρομερό riff στην κιθάρα το οποίο άκουσα ξανά και ξανά έχει το Afflicted! Πιστέψτε με, σε πωρώνει τόσο πολύ αυτό το κομμάτι, που είμαι σίγουρος πως θα το ακούσετε πολλές φορές! Το The Decline (and the Downfall) έχει πιο ήπιο ρυθμό από τα υπόλοιπα, όμως έχει κάτι το ξεχωριστό και σε παρασύρει να χτυπηθείς στο ρυθμό του. Τέλος ένα από τα αγαπημένα μου είναι το Mistaken το οποίο μπορώ να το χαρακτηρίσω με μια και μόνο λέξη: ΤΡΕΛΟ!

Ένα πράγμα το οποίο παρατήρησα στο θέμα της παραγωγής και ένιωθα ότι μου έλειπε, είναι πως όλα τα τραγούδια έχουν πιο πολύ μεσαίες συχνότητες. Ένιωσα ότι τους λείπει μπάσο και πιο ψηλές συχνότητες, κάτι που τα κάνει λίγο flat στα μεσαία. Γενικά ίσως να κινήθηκε έτσι η παραγωγή τους και γι αυτό το λόγο το συναντάμε σε όλη τη διάρκεια του δίσκου. Πάντως ο ήχος των τραγουδιών ίσως θα μπορούσε να είναι λίγο πιο γεμάτος. Ωστόσο, δεν υπάρχει περίπτωση να μην περάσεις καλά στο άκουσμα του δίσκου, διότι έχει πολλά δυνατά σημεία, που το μόνο που σε νοιάζει εκείνη τη στιγμή είναι να το δυναμώσεις!


του Πέτρου Σοφιανίδη