Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

Best 10 - DEEP PURPLE


Παρασκευή 7 Απριλίου 2017


deep purple

Η περίπτωση των Deep Purple είναι πολύ ιδιαίτερη. Ένα σχήμα από το οποίο έχουν περάσει πολύ (και πολλοί) μεγάλοι μουσικοί και συνεχίζει ακάθεκτο την πορεία του στο χρόνο, με συνθέσεις και εμφανίσεις που παραμένουν ιστορικές στην ιστορία της μουσικής. Η επιστροφή του το 1984 μετά από ένα διάλλειμα 6 χρόνων απέδειξε περίτρανα στον κόσμο ότι Rock ‘n’ Roll can never Die, καθώς με τα album που κυκλοφόρησαν έδειξαν ότι η δημιουργικότητά τους παραμένει αστείρευτη και ότι η νεότητα δεν μετριέται με την ηλικία…

Το νέο τους album (InFinite) κυκλοφορεί στις 7 Απριλίου όπως ανακοινώθηκε και περιμένουμε ανυπόμονα να δούμε τι μας έχουν για φέτος.

Το να διαλέξεις τραγούδια από μία τόσο μεγάλη μπάντα που σου έχει σημαδέψει την μουσική σου θεώρηση είναι ένας άθλος που φαντάζει ακατόρθωτος. Μετά από αρκετή σκέψη όμως σας παρουσιάζω μία μικρή προσωπική ανθολογία από αγαπημένα τραγούδια – κάποια γνωστά και κάποια λιγότερο οικεία στα αυτιά μας  – από την πολύ μεγάλη ιστορία του εμβληματικού αυτού σχήματος της Rock. Η αρίθμησή τους αναφέρεται στις προσωπικές προτιμήσεις του υπογράφοντα. Δίπλα σε κάθε σύνθεση αναφέρεται και ο δίσκος στον οποίο βρίσκεται η εκτέλεση στην οποία αναφερόμαστε.



10. King of Dreams (Slaves And Masters – 1990)

Μεστό κομμάτι, ολοκληρωμένη σύνθεση που φέρνει κάτι από τις παλιές καλές Rock ημέρες. Θυμίζει κάτι από Rock των seventies, παντρεμένο με την σημερινή λογική του ήχου.



9. Hungry Daze (Perfect Strangers – 1984)

Η επανα-ενεργοποίηση των DP, σε μία σύνθεση. Ρυθμικότατο, με πρωτοφανή ενέργεια, όχι και τόσο εύκολο στην ακρόαση, ίσως λόγω της ιδιαίτερης ρυθμικής του γραμμής.



8. Strange Kind of Woman (Made in Japan – 1972)

Από τις μεγάλες επιτυχίες του σχήματος, χαρακτηριστικότατο τραγούδι. Κυλάει πολύ εύκολα και κολλάει κατευθείαν στο μυαλό. Πραγματικά δεν του λείπει τίποτα. Χωρίς ακρότητες μεταξύ των μουσικών αλλά και μεταξύ της μουσικής και των στίχων, μία πλήρως ισορροπημένη σύνθεση. Ο αρχικός του τίτλος ήταν 'Prostitute'.



7. Sometimes I feel like screaming. (In Concert With The London Symphony Orchestra – 1999)

Ο ήχος της κιθάρας και η μελωδική γραμμή αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα σημεία αναφοράς στο τραγούδι. Χορταστικό, σε γεμίζει με όμορφες γαλήνιες εικόνες ακόμα και στα σημεία που η μπάντα μας δίνει όλη της την ένταση και ενέργεια. Ειδικά σε αυτήν την εκτέλεση με την Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου.



6. When a Blind man Cries (Never Before – single – 1972)

Η απόλυτη στιγμή του πόνου που τόσο γλαφυρά μας παρουσιάζεται μέσα από την φωνή του Gillan σε συνδυασμό με την κιθάρα του Blackmore κυριολεκτικά να σε κάνει να δακρύζεις. Μία σύνθεση που δεν ήταν από τις αγαπημένες του Ritchie με αποτέλεσμα να μην συμμετέχει στα live sets των Purple, αποτελεί έναν μοναδικό συνδυασμό στίχων και λυρικότητας πάνω σε ένα κάπως ιδιαίτερο θέμα.



5. Soldier of Fortune (Stormbringer – 1974)

Η γλυκύτητα του Coverdale σε όλο της το μεγαλείο. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι πιο όμορφο από αυτήν τη σύνθεση στην αρχική πορεία του υπέροχου αυτού τραγουδιστή.



4. Knocking at your Back Door (Perfect Strangers – 1984)

Το πρώτο τραγούδι του δίσκου της επιστροφής τους στο μουσικό στερέωμα και ίσως το καλύτερο. Ανοίγει το album το οποίο σηματοδότησε τη δεύτερη, ουσιαστικά, αλλά και πιο ώριμη φάση των Purple (εάν φυσικά το σημείο σταθμός είναι η διακοπή της σύνθεσής τους και όχι οι – σημαντικότατες – αλλαγές σε αυτήν). Στιβαρή εισαγωγή, δυναμική μουσική, αγαπημένο μπάσο-ογκόλιθος, μία σύνθεση από τις καλύτερές τους.



3. Highway Star (Machine Head – 1972)

Αγαπημένη στιγμή των Purple, το απόλυτο ταξιδιάρικο τραγούδι. Δεν νομίζω ότι έχει γραφτεί καλύτερη σύνθεση για την αίσθηση του να τρέχεις στον ανοιχτό δρόμο. Μουσικά έντονο με solo που πραγματικά σε τρελαίνει.



2. Burn (live) (Made in Europe – 1976)

Πέρα από την μοναδική ενέργεια που μας προσφέρει αυτή η εκτέλεση μας αποκαλύπτει για πρώτη φορά ο εύρος και τις δυνατότητες της φωνής του Glenn Hughes ο οποίος θεωρώ ότι εδώ κλέβει την παράσταση από τον Coverdale.



1. Child in Time (Deep Purple In Rock – 1970)

Δεν μπορώ να περιγράψω αυτό το τραγούδι. Είναι τόσο γεμάτο μουσική και συναισθήματα που με γεμίζουν δέος κάθε φορά που το ακούω. Η μουσική, τα φωνητικά, το feeling που σε γεμίζει, είναι κάτι που σε κάθε ακρόασή του σε ξαφνιάζουν. Η Rock στην καλύτερή της μορφή. Σκοτεινή όσο πρέπει, μελωδική όσο χρειάζεται και δυναμική όσο δεν πάει.



Εκτός συναγωνισμού (δυστυχώς) καθώς δεν είναι συνθέσεις τους, έμειναν δύο πολύ αγαπημένα τραγούδια

Lucille (Deep Purple In Concert – 1970)

Η Rock ‘n’ Roll στιγμή των Purple. Με την δική τους οπτική ένα τραγούδι του Little Richard, τυπικό του είδους του. Σε ξεσηκώνει από την πρώτη νότα και σε κάνει να απορείς πως θα ήταν η μουσική σήμερα εάν οι DP είχαν ξεκινήσει 20 χρόνια νωρίτερα την καριέρα τους.



Wild Dogs (Last Concert in Japan – 1977)

Τελευταίο διαμαντάκι των Purple. Τυπικά δεν θεωρείται δικό τους καθώς είναι μία σύνθεση από τον προσωπικό δίσκο του Tommy Bolin το οποίο μας έχει σωθεί και στην live εκτέλεσή του στην Ιαπωνία. Το κομμάτι διασώζει την μουσική του ευφυΐα καθώς και τις δημιουργικές του στιγμές στην κιθάρα. Δυστυχώς τα ναρκωτικά τον νίκησαν. Το μόνο αξιοπρεπές κομμάτι του που διασώζεται από την εμφάνισή του με τους DP. For the first time in Japan Tommy Bolin is gonna sing for ya….




του Παύλου Συμεωνίδη