Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

MOTHER ENGINE - Hangar


Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου 2017


mother engine hangarMOTHER ENGINE

Hangar
Progressive Stoner
Heavy Psych Sounds
Γερμανία

Tracklist:

01. Prototyp (18:23)

02. Biosprit (18:08)

03. Tokamak (21:29)

04. Weihe-Leerlauf (19:18)









Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή διατηρούσα πολλές επιφυλάξεις για το συγκεκριμένο δίσκο. Και δεν ήταν το ότι δεν ήξερα το συγκρότημα από τις προηγούμενες δουλειές του, άλλωστε το Hangar είναι μόλις η τρίτη δισκογραφική δουλειά των Mother Engine. Δεν με παραξένεψε ούτε ο όρος “progressive stoner”, ούτε τα όσα διάβασα περί post rock, 60’s psychedelic rock και krautrock επιρροών. Και φυσικά δεν με ξένισε ούτε η ύπαρξη τεσσάρων μόνο τραγουδιών (που προμήνυαν μεγάλες διάρκειες), ούτε η έλλειψη στίχων. Οι επιφυλάξεις μου επικεντρωνόντουσαν στο συνδυασμό όλων αυτών και στο κατά πόσο θα ήταν επιτυχημένος αυτός ο συνδυασμός. Ε λοιπόν, αυτές οι επιφυλάξεις διαλύθηκαν μόλις ξεκίνησε ο δίσκος να παίζει.

Οι Mother Engine αναμιγνύουν όλα αυτά τα στυλ και τις επιρροές αριστοτεχνικά στις συνθέσεις τους, παρουσιάζοντας τέσσερα καλοδουλεμένα τραγούδια, μελετημένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Το κάθε riff, η κάθε νότα ακόμα και το κάθε γέμισμα στα drums είναι εκεί που πρέπει. Βεβαια, το stoner στοιχείο κυριαρχεί στον ήχο τους. Οι κιθάρες του Chris Trautenbach μας προσφέρουν riffs που θα ζήλευαν καταξιωμένες μπάντες του χώρου, έχοντας δίπλα τους τις έντονες μπασογραμμές του Christian Dressel και το γεμάτο drumming του Cornelius Grünert. Οι τρεις Γερμανοί όμως δεν μένουν εκεί. Μας δείχνουν ότι «το ‘χουν» και με τις ατμόσφαιρες, εναλλάσοντας τις δυναμικές τους και «παίζοντας» με τα feedbacks απο τους ενισχυτές. Παράλληλα δεν διστάζουν σε αρκετά σημεία να jam-άρουν επιδεικνύοντας τις ικανότητες τους.

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούν μια σειρά μουσικών θεμάτων που απέχουν εξίσου τόσο απο το psychedelic, όσο και από το post και από το progressive, χωρίς όμως κανένα απο αυτά να ακούγεται παράταιρο. Και η ανάπτυξη αυτών των θεμάτων δικαιολογεί τις μεγάλες διάρκειες των συνθέσεων. Η εξαιρετική παραγωγή δε, είναι και αυτή προσαρμοσμένη έτσι, ώστε να αναδεικνύει το ύφος που θέλουν να αποδώσουν σε κάθε δεδομένη στιγμή. Όσον αφορά την έλλειψη (ή καλύτερα την μη ύπαρξη) στίχων, θα πω το εξής: Καλύτερα που δεν υπάρχουν στίχοι. Η μουσική μιλάει από μόνη της.

Όσοι γνωρίζετε τους Mother Engine, σίγουρα θα αγαπήσετε το Hangar. Από την άλλη, όσοι δεν τους ξέρετε και έχετε τις ίδιες επιφυλάξεις όπως εγώ, πατήστε απλά το play, και δεν θα χάσετε.




του Λεωνίδα Παπαδόδημα