Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

KILLER BOOGIE - Acid Cream


Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2018

 



Killer Boogie - Acid Cream KILLER BOOGIE
Acid Cream
Stoner/Psychedelic Rock
Heavy Psych Sounds
Ιταλία

Tracklist:
01. Supercrusher ’69 (01:29)
02. Escape From Reality (03:05)
03. Atomic Race (04:35)
04. Am I Daemon (04:47)
05. Let The Birds Fly (04:39)
06. Dino-Sour (02:46)
07. Brother In Time (04:25)
08. Mississippi (01:01)
09. The Black Widow (05:13)
10. The Way Of The Melted Ice Cream (02:40)
11. I Wanna A Woman Like You (03:53)

 


Ιταλικό stoner. Ναι, γιατί όχι; Αν και ο όρος stoner είναι περισσότερο για εσωτερική συνεννόηση. Οι Killer Boogie σε αυτόν το δεύτερο δίσκο τους δίνουν πολλά περισσότερα από ένα απλό και κλισαρισμένο stoner album. Το album λέγεται Acid Cream και είναι ένα σωστά βρασμένο σπαγγέτι,  λουσμένο από μια σάλτσα, γευστική και φτιαγμένη από τα σωστά υλικά. Σίγουρα αυτή η σάλτσα περιέχει και πολλά "ταξιδιάρικα" μανιτάρια. Όπως οι γείτονες μας έχουν ένα θέμα με τις μακαρονάδες, έτσι και αυτό το ιταλικό τρίο έχει ένα θέμα με τη rock μουσική που παίχτηκε στα ‘60s και τα ‘70s.

Γουστάρουν πολύ τον όμορφο θόρυβο που έκαναν στα τέλη των ‘60s μπάντες του Detroit όπως οι MC5 και οι Stooges (δεν είναι τυχαίο που το ντεμπούτο τους ονομάστηκε από το όνομα της γνωστής πόλης στην πολιτεία του Michigan) αλλά και άλλοι πιονέροι του σκληρού ήχου της εποχής όπως οι Blue Cheer και οι Cactus. Ο ήχος τους είναι σαν μια όμορφη αναβίωση της τότε εποχής, φαζαρισμένος και γκαραζάτος με εμφανή τα ψήγματα του stoner και εν μέρει και τα κλισέ του. Ο χώρος αυτός είναι κορεσμένος εδώ και χρόνια και είναι σχεδόν απίθανο να ξεφύγεις από τα κλισέ που τον χαρακτηρίζουν.

Ας πούμε το Am I Daemon έχει ακουστεί σε άπειρες άλλες μπάντες του χώρου. Δεν ενοχλεί όμως διότι συνολικά το album είναι διασκεδαστικό, σε βάζει στην ατμόσφαιρα. Και μιας και αναφέραμε την ατμόσφαιρα, οι κιθάρες κάνουν όλη τη δουλειά και φτιάχνουν αυτό το τόσο πειστικό κλίμα, ενισχύοντας αυτό το κωλοπαιδίστικο και ανέμελο attitude. Στο Dino-Sour funk-ίζουν κιόλας αν και το συγκεκριμένο τραγούδι για κάποιο λόγο μου θυμίζει το Rhinosaur των Soundgarden.

Αυτό που με εξέπληξε ευχάριστα είναι η φωνή του Gabrielle Fiori και φυσικά η προφορά του γιατί το παρελθόν με τις ιταλικές μπάντες ήθελε τους τραγουδιστές στην πλειοψηφία τους να μοιάζουν με χαμένο τουρίστα που προσπαθεί να συνεννοηθεί με σπαστά αγγλικά. Αυτό δε συμβαίνει στους Killer Boogie που έχουν μια στιβαρή φωνή στα ατού τους που σε πολλά σημεία στο Acid Cream βγαίνει ψυχεδελική και απόμακρη. Ψυχεδελικά είναι και τα χρώματα του εξωφύλλου και το artwork το οποίο δε θα μπορούσε να μην ακολουθάει κατά πόδας τη μουσική. Σε τελική ανάλυση είναι πετυχημένο και δεν σου βγάζει δηθενισμό και ψευτιά όπως και γενικότερα το Acid Cream και οι έντεκα συνθέσεις του. Όταν έχεις να κάνεις με μουσικό τρίο τότε δύσκολα μπορείς να το παρεξηγήσεις.




του Γιώργου Γράντη