Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

Η πορεία των Mastodon μέχρι τον Αυτοκράτορα της Ερήμου


Τρίτη 4 Απριλίου 2017

 

Mastodon

Mastodon σημαίνει μαστόδοντας. Είναι συγγενής των μαμούθ. Είχε πολλά κοινά στοιχεία με το ζώο που ξέρουμε σήμερα ως ελέφαντας. Εξαφανίστηκε πριν 11000 χρόνια περίπου. Σύμφωνα με κάποιες έρευνες, ο μαστόδοντας ήταν ένα από τα λίγα έμβια όντα της εποχής του (εξαιρουμένου του ανθρώπου) που παρουσίαζε κάποια σημάδια «ψυχολογίας». Τώρα, πως ακριβώς το βρήκαν αυτό οι επιστήμονες, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε. Και να μας το εξηγούσαν, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να μην καταλάβουμε. Πάντως, αν ισχύει αυτή η «πληροφορία» (που κι εγώ, με κάθε επιφύλαξη μεταφέρω), τότε εξηγείται απόλυτα η επιλογή του ονόματος που έκαναν οι Hinds, Dailor, Sanders και Kelliher.

Απόλυτα ταιριαστό όνομα με τον ήχο του συγκροτήματος. Ένα «τεράστιο πράγμα» που περπατάει, προκαλώντας με κάθε βήμα του απίστευτο θόρυβο. Και, με τις διάφορες μεταστροφές στην διάθεσή του. Παρακάτω θα μιλήσουμε για τα 6 βήματα της μέχρι τώρα δισκογραφικής πορείας των Mastodon. Λίγες μέρες πριν την κυκλοφορία του έβδομου album. Που, αν κρίνουμε από τα τραγούδια που έχουν κυκλοφορήσει μέχρις στιγμής, αναμένεται εξίσου θορυβώδες με τα προηγούμενα.



Remission (2002)

Remision Και ξαφνικά, στις 28 Μαΐου 2002 κυκλοφορεί το ντεμπούτο των Mastodon. Ο τίτλος του, 'Remission'. Το οποίο σημαίνει «ελάττωση» ή «άφεση». Κάτι που σε καμία των περιπτώσεων δεν θα ταίριαζε ως χαρακτηρισμός του ηχητικού περιεχόμενου του δίσκου. Ο δίσκος ανοίγει με το “Crusher Destroyer”, το οποίο όχι απλά δηλώνει τις προθέσεις του συγκροτήματος, αλλά τις βροντοφωνάζει. Αυτό που ακολουθεί είναι άλλες 10 συνθέσεις που έχουν ως βάση τόσο το παραδοσιακό heavy metal των Black Sabbath (με εμφανέστατες τις stoner αναφορές τους), όσο και το progressive metal των Dream Theater… στο περίπου. Περίπου, γιατί μέσα στον δίσκο ακούμε κι άλλα στοιχεία που δεν τα περιμένουμε. Όπως τα hardcore φωνητικά που φέρνουν στο μυαλό τους Dillinger Escape Plan και τους Meshuggah. Αλλά με σαφέστατα πιο απλές δομές.

Από τον πρώτο δίσκό όμως υπήρξαν κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του συγκροτήματος που ξεχώρισαν αμέσως. Κατ’ αρχάς, οι μουσικές δεξιότητες των 4 μελών της μπάντας. Αλλά, περισσότερο από όλους ξεχώρισε από την αρχή ο Brann Dailor στα drums. Από την κυκλοφορία του δίσκου αυτού, όλος ο κόσμος που ασχολήθηκε με το συγκρότημα (και δεν ήταν λίγοι) είχαν να λένε για τα ευφάνταστα γεμίσματά του που ενώ είναι πάρα πολλά μέσα σε κάθε τραγούδι, δεν σε κάνουν να βαριέσαι. Και ακόμα δεν είχε αρχίσει να τραγουδάει.

Για συγκροτήματα όπως οι Mastodon έχει βγει το κλισέ «είναι καταδικασμένοι να πετύχουν». Δεν υπήρχαν πολλές αμφιβολίες σχετικά με την μελλοντική επιτυχία του εγχειρήματος. Αυτό που δεν φανταζόμασταν (και ίσως, ούτε και οι ίδιο δεν φαντάζονταν) ήταν την έκταση της επιτυχίας τους.

Μάρκος Σκυριανός


Leviathan (2004)

Leviathan mastodonΤο 'Leviathan' ήταν το δεύτερο album των Mastodon και έμελλε να αποτελέσει το κλειδί το οποίο θα τους άνοιγε τις πόρτες για τις περισσότερες διακρίσεις ώστε να μπουν στην λίστα με τις καλύτερες μπάντες στη metal μουσική! Ένα album γεμάτο οργή, επιθετικότητα, πολυρυθμικές αλλαγές σε συνδυασμό με εξαιρετικές μελωδίες και τον ιδιαίτερο τρόπο φωνητικών των Mastodon, που συνδυάζει το hardcore ύφος με πιο prog metal στοιχεία και ανοίγει τους μουσικούς ορίζοντες της μπάντας οδηγώντας τους σε αυτό που είναι σήμερα.

Πως να μην επιτύχει αυτό το άλμπουμ όταν ξεκινάει με ένα κομμάτι σαν το “Blood And Thunder”, με το πιο χαρακτηριστικό riff των Mastodon και ίσως ένα από τα καλύτερα στο είδος. Απίστευτο κομμάτι με τρομερή ενέργεια καθιερώθηκε ως ένα από τα πιο αγαπημένα για τους fans της μπάντας και αποτέλεσε single και videoclip. Επίσης highlight αποτελεί το γεμάτο βαρύτητα “Iron Tusk” (single-videoclip) με πιο hardcore ύφος, ενώ το “Aqua Dementia” και το “Seabeast” (single-videoclip) κλέβουν την παράσταση με την prog επιρροή που έχουν καθώς και την απόδειξη ότι οι κιθαρίστες αλλά και όλη η μπάντα κάνουν «παπάδες» όσον αφορά θέματα έμπνευσης και τεχνικής. Ένα άλμπουμ διαμάντι του 21ου αιώνα, όπως πολλά περιοδικά ψήφισαν, καταφέρνοντας να πουλήσει μέχρι και σήμερα 100.000 και πλέον κόπιες μόνο στην Αμερική!

Κώστας Αλβανός


Blood Mountain (2006)

blood mountain mastodonΌταν οι Mastodon κυκλοφόρησαν το 2006 το 'Blood Mountain', πολλοί ήταν εκείνοι που βιάστηκαν να πουν πως το συγκρότημα δεν επρόκειτο να φθάσει την επιτυχία του θρυλικού LP 'Leviathan'. Η κυκλοφορία του δίσκου ήρθε σε κομβική στιγμή για την μπάντα, η οποία λίγο αργότερα επρόκειτο να ξεκινήσει παγκόσμια περιοδεία με τους Tool. Με όλα τα βλέμματα στραμμένα πάνω τους και τα mainstream media να παραληρούν, το 'Blood Mountain' ήταν ο δίσκος που ισχυροποίησε την παρουσία τους στα μουσικά δρώμενα. Ο βαρύς μεταλικός progressive ήχος τους, σε συνδυασμό με την εξαιρετική δομή των κομματιών, κάλυψε όλα τα προβλήματα που είχε ο δίσκος, όπως για παράδειγμα τους μέτριους στίχους και τα πολύ χαμηλά φωνητικά τα οποία συχνά χάνονται πίσω από τη μουσική.

Το συγκεκριμένο πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα έντονο κατά τη διάρκεια του “Pendulous Skin” αλλά και του “Sleeping Giant”, το οποίο κατά τ’ άλλα είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου. Οι Mastodon πειραματίζονται με τη μουσική τους και κάποιες φορές το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό (“Bladecatcher”), ενώ άλλες κατώτερο των περιστάσεων (“Capillarian Crest”). Ωστόσο αυτοί οι πειραματισμοί ήταν που επέτρεψαν στο συγκρότημα να εξελιχθεί στο μεγαθήριο που γνωρίζουμε σήμερα. Μουσικά τα αρτιότερα κομμάτια τους είναι τα “Colony Of Birchmen” και “Bladecatcher”, τα οποία αναδεικνύουν τη μουσική ιδιοφυία του Brent Hinds. Αναμφίβολα ξεχωρίζω το θρυλικό “Siberian Divide” και την αρχική τριάδα του δίσκου: “The Wolf Is Loose”, “Crystal Skull” και “Sleeping Giant”. Ναι, δεν είναι ο καλύτερος δίσκος των  Mastodon, ωστόσο το 'Blood Mountain' έβαλε γερά θεμέλια για την μετέπειτα πορεία του σχήματος και επηρέασε εκατοντάδες μουσικούς ανά τη υφήλιο. Το αγαπάμε.

Τζανέτος Καβαλιώτης


Crack The Skye (2009)

crack the sky mastodon Το εξαιρετικότατο, και ένα από τα αγαπημένα μου, τέταρτο album των Αμερικανών 'Crack The Skye', τους καθιέρωσε σαν μία από τις ιστορικότερες μπάντες με πολύ μεγάλη επιρροή στο χώρο. Εδώ οι Mastodon ολοκληρώνουν το prog στοιχείο που τους διακατέχει αφήνοντας λίγο πίσω τις hardcore ρίζες τους, ενώ δίνουν σκυτάλη στα φωνητικά στον Brann Dailor (drums) ο οποίος μας εκπλήσσει ευχάριστα! Άλμπουμ αριστούργημα το οποίο σε κάνει να αφοσιώνεσαι και να παραδίνεσαι στο άκουσμά του και τους ήχους του. Από το πρώτο δευτερόλεπτο μέχρι το τελευταίο. Ακούγοντας το άλμπουμ υπάρχουν πολλές φορές που πιάνεις τον εαυτό σου σε διάφορα σημεία των κομματιών να λές «τι μπαντάρα είναι αυτή» και αναρωτιέσαι μέχρι που μπορεί να φτάσει το μεγαλείο τους. Πραγματικά από τα 7 κομμάτια που περιέχει ο δίσκος όλα είναι ένα και ένα με το “Oblivion” να αποτελεί το απόλυτα τέλειο κομμάτι για να ξεκινάει ένας δίσκος, παρουσιάζοντας μια σκοτεινή ατμόσφαιρα μπλεγμένη με τις μελωδικές γραμμές και τα prog στοιχεία που έχουν οι Mastodon.  Kάτι που συμβαίνει με το επίσης εξαιρετικό αριστούργημα ονομαζόμενο “The Czar” (διάρκειας 11 λεπτών, παρακαλώ) το οποίο δεν καταλαβαίνεις πότε περνάνε τα λεπτά καθώς από την μέση και μετά το ένα riff διαδέχεται το άλλο και σε καθηλώνει μέχρι το τέλος.

Βέβαια οι Mastodon δεν ήταν ευχαριστημένοι με το πόσο μεγάλη επιρροή έχουν στην μουσική οπότε αποφασίζουν να γράψουν εισαγωγή σε κομμάτι χρησιμοποιώντας banjo. Ο λόγος για το απίστευτο “Divinations” με το οποίο γράφεται καινούργια θεωρία πάνω στην μουσική καθώς ο τρόπος με τον οποίο αλλάζουν οι κλίμακες είναι απλά ιδιοφυής. Φυσικά δεν θα μπορούσε να μην γίνει αναφορά στο ομότιτλο “Crack The Skye” το οποίο αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της συνθετικής έμπνευσης των Mastodon, παρουσιάζοντας όλα τα στοιχεία της μουσικής τους. Το ξεχωριστό σε αυτό το κομμάτι είναι η αλλαγή στο couple από άγρια φωνητικά στην μελωδική φωνή του Brann Dailor, καθώς και τους στοίχους τους οποίους τους μαθαίνεις θές δεν θές. To άλμπουμ πούλησε 40.000 κόπιες την πρώτη βδομάδα κυκλοφορίας του μόνο στην Αυστραλία!! Ενώ στην Αμερική μέσα σε ένα χρόνο έφτασε τις 200.000 πωλήσεις φτάνοντας πολύ ψηλά στο billboard.

Κώστας Αλβανός


The Hunter (2011)

The Hunter MastodonΗ πρώτη σκέψη που μου έρχεται στο μυαλό κάθε φορά που μιλάω για το 'Hunter' είναι σεβασμός, καθώς οι Mastodon χάρισαν τη συγκεκριμένη ονομασία στο δίσκο, προκειμένου να αποδώσουν φόρο τιμής στον αδικοχαμένο αδελφό του Brent Hinds, ο οποίος έφυγε από τη ζωή κατά τη διάρκεια κυνηγετικής εξόρμησης. Αν και οι κριτικές συχνά ήταν διθυραμβικές, νιώθω πως πρόκειται για ένα δίσκο δίχως συνοχή και θεματική κατεύθυνση. Ναι σίγουρα είχε τραγουδάρες, αλλά σαν σύνολο δεν έδενε και τόσο καλά. Ναι, το συγκρότημα βρισκόταν σε μία περίοδο ηχητικών πειραματισμών, οπότε εν μέρει δικαιολογείται η απότομη αλλαγή του ήχου τους. Τα πιο δυνατά τραγούδια του δίσκου αναμφίβολα είναι τα: “Black Tongue”, “The Hunter” και “Spectrelight”.

Στο δίσκο έχει συμπεριληφθεί και το “Bedazzled Fingernails”, το οποίο ηχητικά με ξενίζει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο κομμάτι τους, αλλά αναδεικνύει ταυτόχρονα τη μουσική ιδιοφυία του συγκροτήματος. Το “The Hunter”  δεν είναι ο χειρότερος δίσκος τους, ούτε όμως και ο καλύτερος. Για εμένα χάνει πόντους από τα προβλήματα που ανέφερα καθώς και από το χαμηλό replay value του. Μερικά όμως από τα κομμάτια του δίσκου έχουν κερδίσει μία θέση στην καρδιά μου.

Τζανέτος Καβαλιώτης


Once More ‘Round The Sun (2014)

once more round the sun mastodonΥπάρχει μία θεωρία στη rock και metal μουσική που έχει προκύψει μέσα από κάποιες «στατιστικές» έρευνες. Αυτή λέει ότι ο τρίτος δίσκος ενός συγκροτήματος είναι ο πιο σημαντικός της πορείας του. Είναι αυτός που ή θα «σε φτιάξει» ή θα «σε χαλάσει». Ο τρίτος δίσκος των Mastodon ήταν το 'Blood Mountain', και σε καμία περίπτωση δεν τους «χάλασε». Τους έφτιαξε όσο δεν μπορούσαμε να φανταστούμε. Κανένας όμως δεν μπορούσε να προβλέψει ότι ο «επόμενος τρίτος» δίσκος τους (ο έκτος δηλαδή, αν τυχόν μπερδευτήκατε) θα προκαλούσε τόσο θόρυβο.

Θόρυβο γιατί «απλοποίησαν» τις δομές τους. Σε σχέση με τους προηγούμενους δίσκους. Οι δομές των τραγουδιών τους παραμένουν χαρακτηριστικές του ύφους τους. Δεν άρχισαν να παίζουν και three-chord-rock ξαφνικά. Προκάλεσαν θόρυβο γιατί θεωρήθηκε από μερίδα οπαδών ότι προσέγγισαν pop φόρμες και μανιέρες. Η γέφυρα του “Tread Lightly” μετά το ρεφρέν, αποκτάει ανθρώπινη υπόσταση και ξεκαρδίζεται στα γέλια. Το ίδιο συμβαίνει και με πολλές άλλες στιγμές του δίσκου, απλά αναφέρω αυτή γιατί είναι η χρονικά πρώτη τέτοια στιγμή του album.

Και δημιούργησε θόρυβο γιατί είχε ένα τεράστιο hit. Ένα hit τόσο κολλητικό όσο κάποια pop τραγούδια της δεκαετίας του ’80 που στο σήμερα, 30 χρόνια μετά, τα ξέρουν και οι «πέτρες». Το “Motherload”. Και οι Mastodon ήξεραν πολύ καλά τι είχαν γράψει. Ήξεραν πολύ καλά πόσο διαχρονικό είναι αυτό το τραγούδι. Για αυτό και το ταίριαξαν με έναν τόσο προκλητικό videoclip. Για να μην ξεχνάνε μερικοί-μερικοί ποιοι είναι οι Mastodon. Μπορεί να είναι πλέον ένα από τα 5 μεγαλύτερα ονόματα στη rock και metal μουσική παγκοσμίως, αλλά συνεχίζουν να είναι οι εαυτοί τους. Δείτε στο site τους τη σειρά των απίστευτα χιουμοριστικών video που έβγαλαν για την παρουσίαση και προώθηση του καινούριου τους δίσκου, και θα καταλάβετε και όσοι δεν ξέρετε. Και υπομονή λίγες μέρες ακόμα.  

Μάρκος Σκυριανός


Ομάδα Σύνταξης FeelA RockA