Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

GRAVE PLEASURES - Motherblood


Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2017

 

grave pleasures motherbloodGRAVE PLEASURES
Motherblood
Gothic Rock
Century Media
Φινλανδία

Tracklist:
01. Infatuation Overkill (3:06)
02.
Doomsday Rainbows (3:41)
03. Be My Hiroshima (3:46)
04. Joy Through Death (3:48)
05. Mind Intruder (3:47)
06.
Laughing Abyss (3:35)
07. Falling For An Atom Bomb (3:14)
08.
Atomic Christ (4:56)
09. Deafenders (3:55)
10. Haunted Afterlife (3:02)



Αρχίζουμε να συνηθίζουμε επικίνδυνα τους Grave Pleasures και να ξεχνάμε τους Beastmilk, που πέρασαν εδώ και κάποια χρόνια στην ιστορία λόγω διαφορών της μπάντας. Όπως είναι γνωστόν, οι Grave Pleasures είναι ουσιαστικά οι Beastmilk, με έναν από τους κύριους συνθέτες στο οπλοστάσιο τους.

Ο Mat McNerney, γνωστός και ως Kvohst, κυριολεκτικά στρατολόγησε κάποια μέλη κυρίως από πιο extreme metal μπάντες και έφτιαξε τους Grave Pleasures. Χρησιμοποιώ το ρήμα "στρατολογώ" διότι οι Grave Pleasures  στην παρθενική τους κυκλοφορία, στο EP τους και τώρα σε αυτό το δεύτερο album τους, έχουν αναδειχθεί σε μια πολεμική goth μηχανή.  

Το ολόφρεσκο Motherblood είναι σκέτo pleasure, μια πνοή ελπίδας πως το death και goth rock στο 2017 έχει παλμό ζωής. Για να πω τον πόνο μου, αυτό το δεύτερο album φέρνει πιο πολύ στους Beastmilk. Είναι από την πρώτη νότα καταιγιστικό, δείχνοντας μια μπάντα στα καλύτερά της. Σε σχέση με το προηγούμενό τους Dreamcrash, έχουν πιο catchy συνθέσεις χωρίς όμως να γίνονται mainstream, και δε χάνουν τη λύσσα και την ορμή τους.

Το ότι οι Grave Pleasures λίγες διαφορές έχουν σε ύφος από τους Beastmilk είναι ένα γεγονός που αποδεικνύει πως στοίχισε στον Kvohst η ουσιαστική διάλυση των τελευταίων και πως αυτό είναι το ύφος που θα ήθελε να ακολουθήσει. Το κάνει με απόλυτη επιτυχία σε ένα album που αναμένεται να είναι μια από τις καλύτερες goth κυκλοφορίες του 2017, αν όχι η καλύτερη. Δυστυχώς, δεν εντόπισα επιρροές από τα άλλα μέλη τα οποία έπαιζαν ως επί το πλείστον σε metal μπάντες, είτε πιο heavy (In Solitude), είτε πιο extreme (Oranssi Pazuzu).
 
Δέκα διαμαντάκια αγκαλιασμένα από αυτή τη χροιά – σφραγίδα του Kvohst, κομμένα και ραμμένα για κάθε goth πίστα. Το κυριότερο: Είναι αγνό death-ιάρικο goth rock με την ανάλογη παραγωγή και χωρίς ψήγματα gothic metal, μια παγίδα που έπεφταν στο παρελθόν πολλές μπάντες του χώρου.

Το πρώτο τους δισκάκι είχε αυτό το στυλ της νέας τους κυκλοφορίας αλλά σαν συνθέσεις ήταν λίγο παρωχημένες με το album να "πέφτει" όσο έπαιζε. Ειλικρινά στο Motherblood σπάνια ένιωσα βαρεμάρα, χαμπαριάζοντας  στο σώμα μου το vibe αυτού του συνολικά συναρπαστικού δίσκου.




του Γιώργου Γράντη