Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

Γ. Πιλπιλίδου (1055 Rock) - Αν βρεις τοίχο, πάρε μαζί σου βαριοπούλα!


Τετάρτη 3 Μαΐου 2017



Giouli Pilpilidou


Η Γιούλη Πιλπιλίδου διαγράφει μία αξιοζήλευτη πορεία στο χώρο της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα και στη Σουηδία. Πρωτοεργάστηκε στο ραδιόφωνο, μεταπήδησε στην τηλεόραση και στο έντυπο για να επιστρέψει πρόσφατα εκεί απ’ όπου ξεκίνησε. Την ακούμε κάθε Κυριακή 20:00 - 00:00 στην εκπομπή ‘You Rock’ μέσα από τη συχνότητα του 1055 Rock. Έχοντας αδυναμία στην ελληνική σκηνή και πιστεύοντας στη δυναμική αυτής, δίνει βήμα μέσω της εκπομπής της στα ελληνικά συγκροτήματα να παρουσιάσουν ζωντανά τη δουλειά τους.

Με την Γιούλη Πιλπιλίδου ολοκληρώνεται η παρουσίαση των παραγωγών του 1055 Rock που έγινε με αφορμή τα γενέθλια του σταθμού. Τους ευχαριστούμε θερμά για τη συνεργασία τους και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο μέλλον.




Ως δημοσιογράφος έχεις ασχοληθεί με όλα τα ΜΜΕ στη Σουηδία και στην Ελλάδα. Ποια είναι η πορεία σου ως σήμερα;

Την τρέλα της δημοσιογραφίας νομίζω την είχα από μικρή, περισσότερο γιατί μου άρεσε να μαθαίνω τα πράγματα από την πηγή τους και όχι να μου τα μεταφέρουν οι άλλοι. Πορεία... χμμμμ. Ξεκίνησα από το ραδιόφωνο, μετά ήρθε η τηλεόραση, κάποια περιοδικά και τώρα είμαι πίσω στην αρχική μου μεγάλη αγάπη - είναι αυτό που λένε, επιστροφή στις ρίζες... και μεταφορικά και κυριολεκτικά. Γενικά, επειδή θαυμάζω τη δημιουργία και μου αρέσουν οι προκλήσεις, αυτά αναζητώ σε αυτά που κάνω. Πως εξελίχθηκε λοιπόν αυτό κι εγώ μαζί; Ο πατέρας μου μου έμαθε πρόσθιο. Τώρα κολυμπάω σα βατραχάκι με το κύμα να έρχεται προς τα πάνω μου. Καμιά φορά πνίγεσαι αλλά σιγά σιγά μαθαίνεις να παίρνεις καλύτερες ανάσες. 


Ποια είναι η κινητήριος δύναμη για την ενασχόλησή σου με όλες αυτές τις δραστηριότητες;

Η κινητήριος δύναμη είναι πάντα μία, να σου αρέσει αυτό που κάνεις, να το αγαπάς και να το ζητάει η ψυχή σου, ό,τι κι αν  κάνεις! Να νιώθω ελεύθερη, να εμπνέομαι, να θαυμάζω, να σκέφτομαι, να μη βαριέμαι και γενικά, να αποφεύγω τη «δηθενιά» γιατί δεν μου πουλάει τίποτα. Α! Και ο καφές....


Και τώρα ας επικεντρωθούμε στο ραδιόφωνο. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείς με αυτό;

Άκουγα άπειρες ώρες ραδιόφωνο, άκουγα τους παραγωγούς και τα τραγούδια. Κολλούσα και με τις φωνές και με το λόγο. Γελούσα με τις έξυπνες ατάκες και έκανα παρέα και με τη μουσική, φανταζόμουν, ταξίδευα και σκεφτόμουν και τέτοια απλά. Το ραδιόφωνο είναι οικογένεια, έρωτας, επικοινωνία, ελευθερία και το ασυμβίβαστο. Μπορείς να περιγράψεις την αγάπη με λόγια χωρίς να υποτιμήσεις την αξία της; Έτσι, για μένα είναι αυτό- ένα κομμάτι του εαυτού μου που ήξερα από παιδάκι ότι θα το κάνω.

Θα σου δώσω λοιπόν μόνο μια εικόνα. Έκανα ραδιόφωνο εδώ στην Ελλάδα, στο Ραδιο Φωνή της Τούμπας. Έχω επιστρέψει στη Σουηδία και σε ένα τηλεοπτικό break που πήγαμε κάπου να φάμε, πέρασε μια παρέα τουριστών από Ελλάδα. Μας έκαναν μια ερώτηση την οποία απάντησα εγώ. Αναγνώρισε τη φωνή μου. Είχαμε περάσει 1,5 χρόνο παρέα στο ραδιόφωνο, εν ώρα εκπομπής, χωρίς ποτέ να έχουμε ειδωθεί. Ήταν λες και βρισκόμουν με έναν δικό μου άνθρωπο. Αυτό.


Η πρώτη σου εκπομπή πότε βγήκε στον αέρα και τι θυμάσαι από αυτή;

Έτυχε να είμαι Ελλάδα, η πρώτη μου εκπομπή έγινε στο Ράδιο Φωνή της Τούμπας, το «Έξι-οχτώ κι ελληνικό» (rock) και είναι από τις πιο ωραίες μου αναμνήσεις. Είχε γέλιο, γιατί τα ελληνικά μου ήταν χάλια, κυκλοφορούσα με ένα λεξικό παραμάσχαλα και τότε είχαμε μόνο τα τηλέφωνα. Είχε τρελή γοητεία όλο αυτό. Είχα 35 τηλέφωνα (αληθινός αριθμός χαχα) και ξέρεις, γράφαμε σε μια κόλλα χαρτί «ο/η τάδε από την τάδε περιοχή». Μαγεία και αγάπη μαζί. Επικοινωνία, παρέα, φιλοσοφία, διαδικασία, ψυχαγωγία, ψυχολογία, ένα και όλα μαζί. Μου είχε τηλεφωνήσει ένας κύριος που οδηγούσε νταλίκα και μου είπε πως ήταν ωραία η μουσική και πως του άρεσε η φωνή, μια παρέα από μια ταβέρνα εκτός Θεσσαλονίκης, που άκουσαν Σιδηρόπουλο κι έμειναν στη συχνότητα. Μέχρι και σήμερα έχω φίλους από τότε, είτε που μείναμε φίλοι είτε που ανακαλύψαμε και πάλι ο ένας τον άλλον ραδιοφωνικά, μέσω του 1055. Μαγεία μόνο, δε θα σταματήσω να το λέω.


Έχεις εντοπίσει διαφορές στο ραδιόφωνο της Σουηδίας με αυτό της Ελλάδας;

Σε ποιό επίπεδο μιλάμε; Η διαφορά δεν είναι στο ραδιόφωνο ως μέσον πιστεύω, γιατί ο κάθε σταθμός έχει τη δική του ταυτότητα. Οι διαφορές θα έχουν να κάνουν περισσότερο με την όλη νοοτροπία.


Υπήρξε κάποιος παραγωγός που λειτούργησε ως πρότυπο για εσένα;

Γενικά όλοι οι παραγωγοί έχουν κάτι να προσφέρουν, το πρότυπο είναι μεγάλη κουβέντα. Θαυμάζω πολύ κόσμο για τις γνώσεις του, αλλά και την ικανότητά του να τις μεταφέρει. Το ραδιόφωνο είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο. Δεν σου δίνει έτοιμη την εικόνα. Τη δημιουργείς όπως την αντιλαμβάνεσαι.


Πέρσι εντάχθηκες στο δυναμικό του 1055 Rock. Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία και πως αποφάσισες να ασχοληθείς με την ελληνική σκηνή;

Πάντα είχα αδυναμία στην ελληνική σκηνή, πίστευα και πιστεύω σε αυτήν. Δεν καταλαβαίνω γιατί οι Σουηδοί επενδύουν στη δική τους σκηνή και συνέχεια δημιουργούν για την παγκόσμια μουσική αγορά και για εμάς εδώ πρέπει να αποτελεί παράδειγμα.

Το 'You Rock!' ήταν κάτι που συζητούσαμε από καιρό με τον  Αλέξη Αναστασιάδη, ο οποίος είναι η προσωποποίηση του rock attitude. Αυτήν τη «στάση» που κάνει τον 1055 αυτό που είναι - ένα μεγάλο και αυθεντικό rock ραδιόφωνο χωρίς κόμπλεξ και με ουριαστική προσέγγιση στο σήμερα. Άλλωστε αυτό φαίνεται από τις πράξεις. Το καλό είναι βέβαια πως πολλοί ακολουθούν και αυτό θα δώσει δύναμη στο όνειρο!


Ποια είναι η ανταπόκριση των συγκροτημάτων και πως γίνεται η επιλογή της παρουσίασής τους;

Απίστευτη. Είναι μαγικό γιατί υπάρχει πάντα ενθουσιασμός, είτε είναι ένα συγκρότημα με πορεία, είτε είναι η πρώτη δουλειά που παρουσιάζεται. Ο μόνος τρόπος για να παρουσιαστεί ένα συγκρότημα είναι να στείλει τα τραγούδια και το βιογραφικό του στο yourock@1055rock.gr. 


Τι επικρατεί στο στούντιο την ώρα της εκπομπής;

Χαμός. Γελάμε, συγκινούμαστε, ακούμε, γνωριζόμαστε. Τα παιδιά τζαμάρουν και εκτός αέρα, η κουβέντα δεν σταματάει ποτέ. Ζημιές από μένα συνήθως (μη διαβάζεις Αναστασιάδη) και μέχρι να έρθει η Σκάρπου και να μου πει πως λειτουργούν (καλύτερα) τα ακουστικά είχα διάφορα θεματάκια που έβγαζαν γέλιο... Όλα στα πλαίσια του live και μιας αληθινής κουβέντας.


Ποια είναι η άποψη σου για τη δυναμική της ελληνικής σκηνής; 

Δυναμική υπάρχει και μάλιστα μεγάλη θεωρώ. Οι παραγωγές γίνονται όλο και καλύτερες. Παράλληλα όμως δεν υπάρχουν χρήματα και έχουμε DIY παραγωγές που ίσως δεν έχουν πάντα την ίδια απόδοση. Συνθετικά ναι, θεωρώ πως κάποιες μπάντες είναι πολύ μπροστά. Στιχουργικά ναι, επίσης καλά. Οκ όμως, στον αγγλικό στίχο βλέπω και ακούω πολλά, όχι πάντα καλά. Θέλει να δίνουμε προσοχή. Έχω δυστυχώς ακούσει πολλή καλή μουσική με φάουλ στο στίχο γιατί ήταν σαν κάτι από google translate.

Γενικά, κάθε γωνιά της Ελλάδας έχει συγκροτήματα, μουσικούς, συνθέτες και με εκπομπές όπως το 'You Rock', είναι πιο εύκολο ο κόσμος να ξεχωρίσει τι του αρέσει, αλλά πάνω απ΄όλα να ακούσει τι υπάρχει. Βλέπω και από την εκπομπή, μπάντες που σχεδόν ήταν ένα βήμα πριν τη διάλυση όπως μας είπαν, έπαιξαν, τους αγάπησε ο κόσμος, πήγαν Τοp 10 και τώρα γράφουν το μουσικό παρόν και μέλλον τους.     


Υπάρχουν κάποια νέα project που θα υλοποιηθούν στο άμεσο μέλλον;

Προς το παρόν σκέφτομαι μόνο την αποχαιρετηστήρια εκπομπή του 2017 όταν κλείσουμε τέλος Μαΐου. Πέρυσι έγινε κάτι φανταστικό, μοναδικό! Συναντήθηκαν 15 συγκροτήματα στον 1055, κάναμε μια πρώτη  ραδιοφωνική «συναυλία», κάτι που δεν είχε προηγούμενο στα ερτζιανά.  


Κάποια ιδιαίτερα έντονη (αστεία ή αμήχανη) στιγμή κατά τη διάρκεια της εκπομπής σου;

Συνήθως τις αντιλαμβάνονται... Υπάρχουν διάφορες πολύ, μα πάρα πολύ αστείες στιγμές - στον αέρα και εκτός. Όπου υπάρχει παρέα και περνάει καλά υπάρχουν αυτά. Μια στιγμή ήταν με μια μπάντα που δεν γινόταν να μιλήσουμε αφού όλην την ώρα γελούσαν.... Μόνο γελούσαν. Και μετά γελούσαν λίγο ακόμα. Καμιά συνεννόηση (γέλια).  


Έχεις κάποιο motto στην εκπομπή σου; (και ο λόγος που το υιοθετείς;)

Το όνομα της εκπομπής είναι από μόνο του το μότο. Απευθύνεται στον κόσμο που μας ακούει, στον κόσμο που συμμετέχει, στις μπάντες, στο ίδιο το ραδιόφωνο. Rock είναι άποψη και η εκπομπή είναι άποψη. Βάζει το δικό της λιθαράκι για κάτι μεγαλύτερο. Γενικά βέβαια, λέω πως το μόνο δεδομένο, είναι πως δεν υπάρχουν δεδομένα και αυτό είναι δεδομένο... (βγάλε άκρη τώρα.)


Η συναυλία που σου έχει μείνει αξέχαστη;

Αυτή τη μία, την έχω ξεχάσει. Δεν υπάρχει συναυλία που να μην την θυμάμαι για κάτι. Από αυτήν που είχε χιλιάδες κόσμου, μέχρι αυτό το live που είχε σύνολο καμιά 20αριά άτομα ίσως και μαζί με τους σερβιτόρους... Βέβαια, να πω πως είχα μαγευτεί όταν ήρθαν Παπακωνσταντίνου, Κατσιμιχαίοι και Μπουλάς στη Στοκχόλμη και με πήραν τα ξαδέλφια μου να πάμε - νομίζω ήμουν 10. Όταν τους είδαμε backstage, ντρεπόμουν αφάνταστα και ο Μπουλάς μου ζωγράφισε συννεφάκια και άλλα όμορφα στην μπλούζα μου. 


Το album που δεν θα πίστευε κανείς πως βρίσκεται στη συλλογή σου;

Τα περισσότερα albums που έχω στη συλλογή μου δεν πιστεύω ούτε εγώ ότι τα έχω.... Όταν τα ψάχνω λέω, «Θέε μου, αλήθεια το έχω κι αυτό;;; (τι καλά!)».  Είμαι λίγο αρρωστάκι με αυτά. Σοβαρά τώρα, κάθε album και μια ιστορία και γενικά έχω μουσική από παντού – γεωγραφικά και συνθετικά μιλώντας. 


Μία συμβουλή που σου έχουν δώσει στην αρχή της καριέρας σου ως ραδιοφωνικός παραγωγός και θα την μετέφερες στα νέα παιδιά;

Δώρα τέτοιου τύπου έχω λάβει πολλά. Όχι υπό τη μορφή συμβουλής, παρά μόνο ως παρατήρηση που έφεραν τα χρόνια. Λοιπόν, θα πω πως «τίποτα δεν είναι ανέφικτο κάτω από τον ουρανό, ούτε από πάνω του... (Nothing is impossible under the sky, or over it!) Κι αν βρεις τοίχο, πάρε μαζί σου βαριοπούλα.


Η ευχή σου για τον 1055 Rock που κλείνει τα 16 του χρόνια;

Να είναι rock πάντα (ή panda) χωρίς φόβο αλλά με πάθος!  


της Κατερίνας Μπουδούρη

Φωτογραφίες της Μαρίας Γκατζά