Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

Forever ACTIVE Member στις καρδιές μας!


Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2015

Active MEMBER press interview

 


«Το τέλος είναι μαγεία» είχαν πει σε ένα τραγούδι τους, κάποτε. Και να που ο χρόνος ήρθε να επιβεβαιώσει τα λόγια τους.

Ο χώρος της Αρχιτεκτονικής ήταν γεμάτος από νωρίς. Δημοσιογράφοι, αλλά και φίλοι του συγκροτήματος, είχαν έρθει από νωρίς για να τιμήσουν τους Active Member στην τελευταία συνέντευξη τύπου. Το κλίμα ήταν όμορφο, η συγκίνηση όμως όλων ήταν διάχυτη στο χώρο. 23 χρόνια είναι αυτά!

Συγκεκριμένη απάντηση για το τέλος δεν πήραμε. Ίσως κάτι τέτοιο να χαλούσε τη “μαγεία” που λέγαμε. Μας διαβεβαίωσαν όμως πως υπάρχουν νέα project στον ορίζοντα: ένας νέος προσωπικός δίσκος της Sadahzinia, κι ένας ραπ δίσκος από τον BD Foxmoor – ένα project που, όπως μας είπε, θα τον βοηθήσει να ξαναβρεί τον αλήτη μέσα του, και που θα του δώσει κίνητρα να ξεφύγει από τη ρουτίνα, στην οποία δυστυχώς έχει παγιδευτεί.

Η Γιολάντα πήρε το λόγο πρώτη, φανερά συγκινημένη. Μίλησε με όμορφα λόγια για το Μιχάλη και μας περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο εντάχθηκε στους Active Member, τους οποίους θαύμαζε. Είπε ότι είναι προσηλωμένη στο παρόν και στα παιδιά τους κι ότι θέλει τα πράγματα σε μία σειρά. Μάλιστα χαρακτήρισε το συγκρότημα ως το τρίτο θαύμα που συνάντησε στη ζωή της, ύστερα από τη γέννηση των δύο παιδιών τους. Επειδή ξεκίνησε ως οπαδός του συγκροτήματος, η απώλεια για εκείνη θα είναι διπλή, καθώς μέσα της νιώθει ότι, με το τέλος των Active Member, θα χάσει ένα κομμάτι της εφηβείας της.

Στην τελευταία τους περιοδεία το κλίμα ήταν υπερβολικά φορτισμένο. Θέλει λοιπόν η ίδια να εφεύρει ξανά τη Sadahzinia και να βρει τα πατήματά της, ώστε να δημιουργήσει ένα τέταρτο θαύμα. Χαρακτήρισε την όλη κατάσταση με λίγους στίχους, που βρήκε πριν λίγο καιρό και που τη βοήθησαν να κατανοήσει πραγματικά την κατάσταση:

«Σ’ αυτά τα ξεχασμένα λόγια κάνε τον κόπο να κρυφτείς, κι όταν νεκρώσουν τα ρολόγια, θα σε βοηθήσουν να μας βρεις. Γι’ αυτό σου λέω μην αργείς»

Όταν πήρε το λόγο ο Μιχάλης, δυσκολεύτηκε να βρει τα κατάλληλα λόγια για να εκφράσει όσα ένιωθε. Τα συναισθήματα ίσως τον έπνιγαν. Μίλησε για όμορφες κι άσχημες καταστάσεις που έζησε όλα αυτά τα χρόνια στο τιμόνι του συγκροτήματος. Για ανθρώπους που τους πολέμησαν, ανθρώπους που τους αγάπησαν και τους στήριζαν όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και για όσους καπηλεύτηκαν την μουσική τους με μοναδικό σκοπό την εκπλήρωση πολιτικών συμφερόντων.

Τώρα που τελείωσαν όλα, θα ήθελε να αναφέρονται σε αυτόν, ως ο BD Foxmoor των Active Member, προς ανάμνηση των όσων πέρασε τα 23 αυτά χρόνια. Επίσης παρακάλεσε να μην παίζονται τα τραγούδια τους από άλλα συγκροτήματα σε μελλοντικές συναυλίες, καθώς θεωρεί πως ο κύκλος των Active Member έχει κλείσει οριστικά.

«Η πορεία των Active Member είναι μια μικρή χαρακιά στο αιώνιο».

Στη συνέχεια μίλησε για τις εμμονές του και τη μάχη που είχε με την ΑΕΠΙ, την οποία χαρακτήρισε ως εταιρεία που έχει σκοπό να αφαιμάξει τους καλλιτέχνες. Μία από αυτές τις εμμονές ήταν η άρνηση για συνεργασία με κάποιο χορηγό, κάτι που για εκείνους φάνταζε άγραφος νόμος. Αν είχε δεχτεί κάποιες προτάσεις, θα μπορούσε με εκείνα τα χρήματα να κάνει κάτι που θα ήταν σπουδαίο, αλλά και να βοηθήσει άλλους.

Ένα άλλο θέμα που απασχόλησε το Μιχάλη, ήταν η διαστροφή του κοινού. Στην Ελλάδα το κοινό είναι “νεκρόφιλο” και υποστηρίζει κάποιον καλλιτέχνη αφού τελειώσει την πορεία του. Περιέγραψε μία σκηνή όταν έπαιζαν τραγούδια του σε μία πολιτική εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, όπου εκείνος βρέθηκε εκεί τυχαία καθώς άκουσε τη μουσική του. Μοίραζαν στον κόσμο φυλλάδια με στίχους από τη μουσική τους, αν και όσο καθόταν εκείνος πλάι τους τον αναγνώρισε μονάχα ένα άτομο! Ένιωθε ενοχλημένος που τον χρησιμοποιούσαν πολιτικά, αν κι εκείνος δεν ήταν ενταγμένος πουθενά.
 
«Δεν πιστεύω στις άσχημες λέξεις, για αυτό τις λέω άλλωστε συχνά. Πιστεύω όμως στους άσχημους ανθρώπους».
 
 Όταν μίλησε για το τέλος, είπε πως ήταν τυχερός, καθώς μέσα από το συγκρότημα γνώρισε τη Γιολάντα. Η συμμετοχή της στο γκρουπ τον απελευθέρωσε. Οι εμμονές του όμως ήταν εκείνες που τον κράτησαν πίσω.

«Προτιμώ να με κοιτούν και να σκύβουν το κεφάλι για κάτι που έληξε, παρά να τους κοιτώ και να σκύβω εγώ το κεφάλι, επειδή δεν το έληξα στην ώρα του».

Ίσως το πιο σημαντικό απ’ όσα είπε κρύβεται σε μία φράση:

«Το Σάββατο δεν έχουμε κηδεία. Έχουμε γιορτή».

Αυτός λοιπόν είναι ο καλύτερος τρόπος να κλείσει ένας όμορφος κύκλος. Με μια γιορτή κι ένα χαμόγελο. Έχουν λοιπόν επιλέξει 50-55 τραγούδια για το live στο Ποδηλατοδρόμιο, όπου θα δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό για τελευταία φορά. Η μαγεία του τέλους!
 


Τζανέτος Καβαλιώτης
Φωτογράφος: Ζωή Κοσκινιώτη

 

του Τζανέτου Καβαλιώτη

Φωτογραφίες της Ζωής Κοσκινιώτη