Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

BLEEDING GODS - Dodekathlon


Δευτέρα 2 Απριλίου 2018



bleeding gods dodekathlonBLEEDING GODS

Dodekathlon
Thrash/Death metal
Nuclear Blast
Ολλανδία

Tracklist:
1. Bloodguilt (5:41)
2. Multiple Decapitation (5:23)
3. Beloved By Artemis (4:23)
4. From Feast To Beast (5:27)
5. Inhuman Humiliation (4:48)
6. Birds Of Hate (4:08)
7. Saviour Of Crete (5:02)
8. Tyrannical Blood (3:38)
9. Seeds Of Distrust (4:48)
10. Tripled Anger (6:54)
11. Hera's Orchard (5:40)
12. Hound Of Hell (3:29)





Οι Bleeding Gods θεωρούνται κατά κάποιο τρόπο, ένα underground supergroup. Τα μέλη τους είναι γνωστά σε underground κύκλους και ειδικά σε αυτούς της death metal σκηνής, αλλά όχι παραπέρα. Τώρα όμως, μέσω των Bleeding Gods διεκδικούν και αυτοί ένα μερίδιο στην επιφάνεια, με μπροστάρη των Ramon Ploeg, που ίσως κάποιοι να θυμάστε από τους Houwitser. Αν και οι τελευταίοι, δεν είναι η επιτομή του γνωστού ονόματος. Όπως και να 'χει, μην ασχολείστε τόσο με το παρελθόν, αλλά με το παρόν.

Το συγκρότημα αποτελείται από τους Ramon Ploeg και Rutger van Noordenburg στις κιθάρες, την Gea Mulder στο μπάσο, τον Daan Klemann στα drums, και τον Mark Huisman πίσω από το μικρόφωνο. Η βάση της μουσικής τους είναι το death metal με πολλά στοιχεία από thrash. Αλλά στον συγκεκριμένο δίσκο τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Και αυτό γιατί συμμετέχει και ο Martin Powell στα πλήκτρα (ex-Cradle Of Filth, ex-My Dying Bride). Και η ύπαρξη των πλήκτρων δίνει μία διαφορετική ατμόσφαιρα σε όλο το συγκρότημα και τον δίσκο.

Η συμμετοχή του Powell είναι που μπερδεύει λίγο το τοπίο. Κατ' αρχάς, πρέπει οπωσδήποτε να σχολιαστεί το Tripled Anger και η ομοιότητά του με το Her Ghost In The Fog των Cradle Of Filth. Θυμίζω, Martin Powell. Επίσης, στο From Feast To Beast έχουμε ένα tribute στους Septic Flesh. Το χαρακτηρίζω συνειδητά ως tribute και όχι ως «αντιγραφή» ή «κλεψιά», γιατί ενώ το feeling είναι σχεδόν ίδιο οι διαφορές σε μελωδίες και φωνητικά δεν με κάνουν να θέλω να τους κατηγορήσω. Άλλωστε, αν ήθελα να κατηγορήσω τους Bleeding Gods ότι «κλέβουν» κάποιο άλλο συγκρότημα, αυτό θα ήταν οι Behemoth.

Και κάπου εδώ διαπιστώνω ότι το thrash/death metal τους έχει πολύ ατμόσφαιρα και πολλά στοιχεία από το blackmetal, και μάλιστα τη συμφωνική εκδοχή του. Πέραν όμως αυτών, σε κάποια σημεία βρίσκω και πολλές «κινηματογραφικές» αναφορές. Κάτι σαν Fleshgod Apocalypse, αλλά όχι ακριβώς το ίδιο. Αλλά υπάρχουν και τραγούδια – «κατηφόρες» όπως το Birds Of Hate που με βγάζουν εκτός συλλογισμού και ειρμού με το ταχύτατο αλλά ξεκάθαρο death metal του.

Επειδή όμως τα τραγούδια δεν είναι ορχηστρικά, πρέπει να γίνει και μία αναφορά στο στιχουργικό κομμάτι. Εκεί οι Bleeding Gods δείχνουν ένα σχετικό θάρρος. Έχουν στήσει ένα concept album, με βάση τους 12 άθλους του Ηρακλή (φαντάζομαι, το είχατε φανταστεί από τον τίτλο του δίσκου). Σε γενικές γραμμές το concept αποδίδεται ολοκληρωμένα και με καλή ροή. Δεν θα πω «σωστά», γιατί πρόκειται για μυθολογία. Οπότε, το «σωστό» είναι τελείως υποκειμενικό. Πάντως, είναι πολύ κοντά στη πρωτότυπη ιστορία. Απλώς, το εναρκτήριο Bloodguilt που αφορά βασικά την εξόντωση του Λιονταριού της Νεμέας, έχει λίγο «χωμένο» μέσα κάπως βιαστικά, το πώς ξεκίνησε αυτή η διαδικασία με τους 12 άθλους.

Ο συγκεκριμένος δίσκος με διχάζει. Από τη μία έχουμε το στιχουργικό κομμάτι όπου το συγκρότημα παίρνει πολύ καλό βαθμό. Από την άλλη έχουμε το μουσικό κομμάτι. Το αποτέλεσμα δεν είναι άσχημο (για όσους είναι του χώρου). Αλλά, με ξενίζει πολύ η επιρροή σε συνθέσεις και ενορχηστρώσεις ενός guest μουσικού. Και ποιοι θα είναι οι Bleeding Gods ηχητικά στον επόμενο δίσκο αν δεν συμμετέχει και σε αυτόν ο Powell; Ναι, η υπόλοιπη μπάντα κάνει σωστά και καλά τη δουλειά της. Αλλά έχω την αίσθηση ότι άφησαν τον Powell να φορτώσει το συγκεκριμένο εγχείρημα με πολύ μεγάλο ποσοστό των δικών του επιρροών. Και όταν «αύριο» θα βγάλουν τον καινούριο δίσκο τους, θα δημιουργηθεί ένα μεγάλο κενό το οποίο «σκάβεται» από τώρα.

ΥΓ: Τα θερμά μου συγχαρητήρια στον Δημήτρη Τζώρτζη για το φανταστικό εξώφυλλο! Εξαιρετική δουλειά!

 

 

του Μάρκου Σκυριανού