Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

Best 10 – PHIL ANSELMO


Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2018

 

phil anselmo


Phillp Hansen Anselmo, ή πιο απλά Phil Anselmo. Πολλά έχουν ειπωθεί γι αυτόν, ειδικά μετά τα γεγονότα στο Dimebash. Σίγουρα το συγκεκριμένο γεγονός δεν είναι και η καλύτερη του στιγμή. Δεν παύει όμως να είναι μια στιγμή. Μια στιγμή που ήρθε, πέρασε κι έφυγε. Και όποιος έχει την στοιχειώδη ανοιχτομυαλιά να ξεχωρίσει τον άνθρωπο από τον καλλιτέχνη και να επικεντρωθεί στο μουσικό του έργο, θα καταλάβει ότι αν δεν υπήρχε ο Phil Anselmo, τα πράγματα στο heavy metal θα ήταν τελείως διαφορετικά.

Προσωπικά τον θεωρώ (και είναι) μια από τις πιο ολοκληρωμένες φωνές του metal. Μια φωνή ικανή να τραγουδήσει black metal, death metal, power metal, κλασικό heavy metal, stoner, ακόμα και grunge (2006 live με τους Alice In Chains) με την ίδια ευκολία. Στο σήμερα οι δυνατότητες του έχουν περιοριστεί κάπως (λόγω της χρόνιας καταπόνησης και των καταχρήσεων), αλλά και πάλι λίγοι τραγουδιστές του σήμερα μπορούν να τον φτάσουν.



10: Introvert (Superjoint Ritual – LP: Use Once And Destroy – 2002)

Αν και το συγκρότημα σχηματίστηκε στα early 90’s, δισκογράφησαν για πρώτη φορά μόλις μια δεκαετία αργότερα. Το συγκεκριμένο τραγούδι, όπως και όλος ο δίσκος είναι ηχητικά ό,τι πιο κοντινό στο παρελθόν του Anselmo με τους Pantera. Πραγματικά, είναι σαν να ακούς το ίδιο συγκρότημα χωρίς τον Dimebag.  



9: Battalion Of Zero (Philip H. Anselmo & The Illegals – LP: Walk Through Exits Only – 2013)

Παίρνοντας ως δεδομένο το πώς εξελίχθηκαν οι Pantera από το 1983 μέχρι την διάλυση τους το 2001, πιστεύω πως κάπως έτσι θα ακούγονταν στο σήμερα.



8: Bury Me In Smoke (Down – LP: NOLA – 1995)

Με συνοδοιπόρους τον Peeper Keenan των Corrosion Of Conformity και τους Kirk Windstein και Todd Strange των Crowbar, ο Anselmo ξεδιπλώνει την αγάπη του για τους Black Sabbath, τους Trouble και τους Saint Vitus, προσθέτοντας μπόλικο southern feeling.



7: Stone The Crow (Down – LP: NOLA – 1995)

Ένα καθαρόαιμο stoner τραγούδι, με τον Phil να δίνει (ένα ακόμα) ρεσιτάλ ερμηνείας, δίνοντάς του μια sludge διάσταση στα ρεφρέν.



6: 5 Minutes Alone (Pantera – LP: Far Beyond Driven – 1994)

Ένας τύπος που τρώει ξύλο σε συναυλία των Pantera επειδή τους βρίζει και ο πατέρας του να ζητάει να μείνει «5 λεπτά μόνος του» με τον Anselmo για να του «δείξει αυτός». Ή αλλιώς, μια απλή, καθημερινή ημέρα στη ζωή του Phil…



5: Power Metal (Pantera – LP: Power Metal – 1988)

Κι όμως, οι Pantera πριν γίνουν οι groove metal θεοί που όλοι αγαπήσαμε, ακούγονταν έτσι. Ένα μείγμα από heavy και glam (για power ούτε λόγος παρά μόνο στον τίτλο) metal που έμελλε να αλλάξει γρήγορα μετά την έλευση του Anselmo.



4: Cowboys From Hell (Pantera – LP: Cowboys From Hell – 1990)

Η ολική μεταστροφή της μπάντας ήρθε μέσα σε μόλις δύο χρόνια. Το αποτέλεσμα; Μεγαλειώδες. Ξεπερνώντας (λεμε τώρα) τις κιθάρες του Dimebag, πέφτεις πάνω σε έναν Anselmo που εκτοξεύει τους στίχους με ταχύτητα rapper και βγάζει τσιρίδες που θα σε στοιχειώσουν, με την καλή έννοια, για τα επόμενα 20 (και βάλε) χρόνια.



3: Walk (Pantera – LP: Vulgar Display Of Power – 1992)

Και αν το προηγούμενο στο άκουσμα και μόνο του τίτλου σε κάνει να σκέφτεσαι «Pantera» και «Anselmo», εδώ η εικόνα ολοκληρώνεται. Ο Anselmo να χοροπηδάει επί σκηνής και να σε προτρέπει με τους στίχους του να στείλεις σπίτια τους (“Walk on home boy”) όσους είναι αρνητικοί απέναντί σου.



No 2: This Love (Pantera – LP: Vulgar Display Of Power – 1992)

Στην ερώτηση: «Μπορεί ο Anselmo να τραγουδήσει μια ήρεμη μπαλάντα χωρίς να φωνάζει και να τσιρίζει;», η απάντηση είναι: Ναι, αλλά όχι για πολύ γιατί τσαντίζεται…



No 1: Cemetary Gates (Pantera – LP: Cowboys From Hell - 1990)

Όταν σόλαρε ο Dimebag, λίγοι μπορούσαν να τον κοντράρουν. Ένας από αυτούς ήταν ο Anselmo. Και δεν έπαιζε κιθάρα.




του Λεωνίδα Παπαδόδημα