Ροκ Περιοδικό - info@feelarocka.com

Ανταπόκριση: Parkway Drive - Stick To Your Guns - Darkest Hour, Principal Club, 22/04/2017


Τρίτη 25 Απριλίου 2017


Parkway Drive

Η μέρα για την οποία ζούσε όλη η μοντέρνα σκηνή και οι fan του είδους στη Θεσσαλονίκη επιτέλους είχε φτάσει. Στις 22 Απριλίου και στο νέο χώρο του Principal, θα είχαμε την τιμή να απολαύσουμε τους τιτάνες του metalcore Parkway Drive στα πλαίσια της προώθησης του τελευταίου δίσκου τους 'IRE', μαζί με δυο πολύ αξιόλογα και εξίσου σημαντικά συγκροτήματα της σκηνής: τους Stick To Your Guns και τους Darkest Hour! 

Ομολογώ πως, μπαίνοντας στον καινούργιο χώρο του Principal μου άρεσε η διαμόρφωσή του καθώς, όπως αποδείχτηκε, μπορεί να φιλοξενήσει άριστα live metal shows. Υπάρχει και πάνω διάζωμα αλλά το είχαν κλειστό. Ίσως δεν χρειαζόταν να ανοίξει γι αυτό το live καθώς ο κόσμος ήταν σχετικά άνετα στο main χώρο. Φαντάζομαι δεν θα το κρατάνε κλειστό γενικά.

Με μόλις 10 λεπτά καθυστέρηση ανεβαίνουν πάνω στη σκηνή οι Darkest Hour! Περίπου 150 με 200 άτομα βρίσκονται στο χώρο αλλά όλοι έχουν πλησιάσει στη σκηνή, οπότε υπάρχει ένα ζεστό κλίμα. Οι Darkest Hour ομολογώ ότι είχαν σταματήσει να τραβάνε το ενδιαφέρον μου αλλά ο τελευταίος τους δίσκος με κέρδισε! Είχε μια άποψη και ένα χαρακτήρα που μαζί με τις μελωδίες τους ταίριαξε αρκετά!


Ανεβαίνουν στη σκηνή λοιπόν και χωρίς πολλά πολλά ξεκινάνε με το πρώτο κομμάτι από τον τελευταίο τους δίσκο. Με τον drummer να μετράει στο hi-hat και από κάτω να ξεκινάνε τα moshpits από το πρώτο κομμάτι. Ναι καλά διαβάσατε! Ο κόσμος δεν περίμενε ούτε λεπτό και είχε τεράστια δίψα για αυτό το live, δείχνοντας από το πρώτο λεπτό το πάθος του. Οι Darkest Hour παίξανε κυρίως τραγούδια από τον τελευταίο δίσκο και 2-3 από τις παλιές τους κυκλοφορίες. Παικτικά πιστεύω ήταν πάρα πολύ καλοί αλλά νομίζω ο ήχος δεν τους ανέδειξε τόσο, καθώς στα πολύ γρήγορα riffs οι κιθάρες μπούκωναν στο τελικό αποτέλεσμα. Ο κόσμος, που είχε αυξηθεί αισθητά, δεν πτοήθηκε από αυτό. Τα moshpits συνέχισαν σε όλη την διάρκεια του setlist, και η σκηνική παρουσία της μπάντας ήταν πάρα πολύ καλή. Μετά από 20 – 25 λεπτά ο τραγουδιστής ευχαρίστησε τον κόσμο ο οποίος τους χειροκρότησε εμφανώς ενθουσιασμένος. Θα ήθελα σίγουρα να τους δω ξανά με μεγαλύτερο setlist.

Setlist:
Knife in the Safe Room

No God

Rapture in Exile

Savor the Kill

Those Who Survived

With a Thousand Words to Say but One
The Sadist Nation




Επόμενοι στη σκηνή, με μικρή καθυστέρηση για ένα μικρό soundcheck, οι Stick To Your Guns. Ομολογώ πως δεν περίμενα ούτε μια στο εκατομμύριο την εμφάνιση που είδα. Απλά έσκασε μια βόμβα μέσα στο Principal η οποία είχε ως αποτέλεσμα μια τεράστια έκρηξη στο μυαλό του κόσμου. Ο ήχος φανερά βελτιωμένος (ίσως βοήθησε και το στυλ παιξίματος), οδήγησε στο να δούμε μια τεράστια εμφάνιση των STYG! O κόσμος ήταν πολύ εξοικειωμένος με τα τραγούδια τους και τραγουδούσε συνεχώς, ενώ δεν σταμάτησε ποτέ τα moshpits και το headbanging. Παικτικά άψογοι για μένα, ίσως ήθελα λίγο πιο πάνω τα leads στις κιθάρες. Όλο το αποτέλεσμα όμως έβγαινε πολύ δεμένο και σε συνδυασμό με τη σκηνική παρουσία τους και την ανταπόκριση του κόσμου, αισθανόσουν ότι έβλεπες το headline της μέρας. Ο τραγουδιστής είχε πολύ καλή επικοινωνία με το κοινό, πραγματοποιώντας πολύ έντονους μονολόγους όσον αφορά τον εσωτερικό πόλεμο που αντιμετωπίζει ο καθένας μας, καθώς και τον εξωτερικό πραγματικό πόλεμο που όπως είπε πρέπει να σταματήσει! Ο κόσμος ταυτίστηκε με τα λόγια και τη μουσική των STYG και πραγματικά αισθανόσουν κοινό και μπάντα σαν ένα. Ευχαρίστησαν το κοινό της Θεσσαλονίκης και μας αποχαιρέτισαν μετά από ένα setlist περίπου 40 λεπτών.

Setslist:
Against Them All

Empty Heads

Nobody

What Choice Did You Give Us?

We Still Believe

Such Pain
No Tolerance

Universal Language

Amber


Η μεγάλη στιγμή έχει φτάσει και η αγωνία βρίσκεται στα ύψη γιατί θα παρακολουθούσαμε μια τεράστια μπάντα στις μέρες μας η οποία όπου και αν πάει έχει δικό της κοινό που γεμίζει τα clubs που παίζουν. Πέραν όμως αυτού, αποτελεί μεγάλη έμπνευση για να ξεκινήσουν συγκροτήματα στο είδος της metalcore, και όχι μόνο. Ο κόσμος έχει γεμίσει το Principal και έχουν πλησιάσει όλοι αναμένοντας, όπως και οι ίδιοι Parkway Drive διαφήμιζαν, το καλύτερο live show τους! Εφόσον τελειώνουν τα soundcheck και δίνεται το OK, πέφτει το πρώτο σκάσιμο από κιθάρες και drums με τον κόσμο να ζητωκραυγάζει το όνομα της μπάντας. Πρώτο κομμάτι το “Wild Eyes” και τα οοοοο-οοο-οοοο γίνονται ένα με την μελωδία της κιθάρας με τον κόσμο να φτάνει στην απόλυτη έκσταση όταν σκάνε τα drums και ταυτόχρονα όλο το Principal γεμίζει χαρτάκια από ένα «κανόνι», δημιουργώντας μια μοναδική ατμόσφαιρα. Ακολουθεί το γνωστό hit της μπάντας “Carrion” με τον κόσμο να φωνάζει με όσο πάθος έχει εκείνη τη στιγμή σαν να μην υπάρχει αύριο, και με τoν Winston McCall (vocals) να φαίνεται φανερά ικανοποιημένος με την ανταπόκριση του κοινού. Συνεχίζουμε με τα φρέσκα, από τον τελευταίο δίσκο 'IRE' το “Dedicated” στο οποίο όταν έφτασε η στιγμή του breakdown  δεν υπήρχε ακίνητο άτομο πουθενά, ενώ στο “Vice Grip” ο κόσμος ξαναξεκίνησε τα οοο-οο-οοο στην μελωδία και δεν σταμάτησε να χοροπηδάει ποτέ. Οι Parkway Drive όταν γράφανε το 'IRE' ξέρανε πολύ καλά τι θέλανε να πετύχουν και το album γράφτηκε κυριολεκτικά για το live show! Κάθε παύση, η ροή των στίχων, οι μελωδίες, τα «γηπεδικά» φωνητικά του κοινού, όλα αποκτούν νόημα για εμάς που δεν μας άρεσε τo 'IRE' (φυσικά και έκραξα και λάθος μου). Αλλά είναι μέχρι να του δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία και να το ζήσεις live. Συνέχισαν με μια τριπλέτα από τα παλιά: “Karma”, “Sleepwalker”, “Dark Days” με τα circle pits και το headbanging να μην έχει τελειωμό! Ακολούθησαν τα “Destroyer” και “Writings on the Wall” που εκφράζουν την ατμόσφαιρα του 'IRE' απόλυτα, ενώ στα κλασσικά “Boneyards” και “Idols and Anchors” επικράτησε μια χαοτική ατμόσφαιρα.

Τα φώτα χαμηλώνουν για λίγο και ο Winston ευχαριστεί το ελληνικό κοινό θαυμάζοντας την τρέλα του. Έτσι λοιπόν και ο κόσμος του το ανταπέδωσε φωνάζοντας «είναι τρελός, είναι τρελός ο Αυστραλός» με τον τραγουδιστή να μην καταλαβαίνει αλλά να γελάει. Ακολουθεί το απίστευτο “Swing” από τον προτελευταίο δίσκο 'Atlas', με το riff στο τέλος του κομματιού να οδηγεί τον κόσμο σε ένα τεράστιο wall of death. Οι PD φεύγουν από τη σκηνή με τον κόσμο να φωνάζει φυσικά το όνομά τους για να βγουν για encore. Δεν αργεί πολύ να γίνει αυτό, και ξεκινάει το intro του “Crushed”, κομμάτι το οποίο κέρδισε τις εντυπώσεις στο 'Ire' και σε ξεσηκώνει απόλυτα. Έτσι και έγινε με τον κόσμο να τα δίνει όλα στο ρεφρέν. Το setlist έκλεισε με το “Bottom Feeder” στο οποίο όλο το Principal χοροπήδαγε στους ρυθμούς του και αποτέλεσε το κατάλληλο κλείσιμο ενός εκρηκτικού live!


Απίστευτο live με το κοινό να είναι από τα καλύτερα που έχω ζήσει σε συναυλία. Δώσανε τα ρέστα τους όλοι, μπάντες και κοινό με τους Parkwave Drive να χαρίζουν το show που υποσχέθηκαν και το νέο χώρο του Principal να προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για να γίνει αυτό. Τι να πει κανείς για αυτή την μεγάλη μπάντα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πόσο ψηλά θα φτάσουν ακόμα. Ελπίζουμε να τους ξαναδούμε σύντομα και να ξαναζήσουμε αυτές τις μοναδικές στιγμές.


Setlist:
Wild Eyes


Carrion

Dedicated

Vice Grip

Karma

Sleepwalker

Dark Days

Destroyer

Boneyards

Writings on the Wall

Idols and Anchors

Swing
Encore:

Crushed

Bottom Feeder


του Κώστα Αλβανού